Ντουέτο Ψωμιάδη-Κάρλα Μπρούνι

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ STI FORA.GR ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΗ

Επιστρέφει στην F1 ο Michael Schumacher

Περίπου 3 χρόνια μετά την αποχώρησή του από την F1, ο Μίκαελ Σουμάχερ φαίνεται ότι επιστρέφει, καθώς είναι ο πιθανότερος αντικαταστάτης του τραυματισμένου Φελίπε Μάσα.
Ο 40χρονος 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής θα κάνει εντατική προπόνηση ενόψει του γκραν πρι της Βαλένθια, στις 21 – 23 Αυγούστου.
Ωστόσο, η Ferrari προβληματίζεται για το πρόβλημα που έχει ο Γερμανός στον αυχένα.
Αν οι εξετάσεις δεν δείξουν κάτι σοβαρό, ο Μίκαελ θα επιστρέψει δυναμικά στους αγώνες, έστω και προσωρινά!

ΠΗΓΗ

Θα πεινάσει ο Μάκης

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΦΤΩΧΕΙΑ.ΜΕ 25% ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ 100 ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ.

Ως γνωστόν ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος θα συνεχίσει και του χρόνου να παρουσιάζει τις εκπομπές του «ΖΟΥΓΚΛΑ» και «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» στο κανάλι του Μπουρναζίου. Στο ALTER πιστεύουν πολύ στις εκπομπές του Μάκη αφού τα νούμερα τηλεθέασης των εκπομπών του κρίνονται ικανοποιητικά για τον σταθμό.

Όμως σε περιόδους οικονομικής κρίσης το υψηλό συμβόλαιο του Μάκη ήταν ένα «αγκάθι» στην συνέχιση αυτής της συνεργασίας. Οι ιθύνοντες του σταθμού ενημέρωσαν τον «Ταρζάν» ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα............... να εξακολουθεί να παίρνει τόσα χρήματα σε μια τόσο δύσκολη οικονομική περίοδο.

Ο Τριανταφυλλόπουλος αφού εξασφάλισε ότι οι περικοπές θα αφορούν μόνο τον ίδιο και όχι τους ελάχιστους συνεργάτες του που πληρώνονται από τον σταθμό(οι περισσότεροι πληρώνονται με μπλοκάκια) δέχθηκε την μείωση στις αποδοχές του. Και εάν θεωρείτε ότι ήταν μικρή κάνετε λάθος.

Η μείωση ήταν της τάξεως του 25%, το ¼ δηλαδή του μισθού που έπαιρνε έκανε φτερά!! Μην φανταστείτε ότι θα πεινάσει κιόλας , αφού παρά την μείωση παίρνει πάνω από 100.000 ευρώ το μήνα.
http://www.stifora.gr

Στη φυλακή για την Monopoly!

Πίσω από τα κάγκελα βρέθηκε ένας 54χρονος στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ για ένα παιχνίδι Monopoly!

Ο Κένεθ Ρέπκε κρίθηκε ένοχος για επίθεση και βιαιοπραγία, καθώς γρονθοκόπησε την γειτόνισσα του με την οποία έπαιζε!
Αφορμή για την «μάχη» στάθηκε η άρνησή της να του πουλήσει δύο οδούς, που ο 54χρονος επιθυμούσε διακαώς.
Έξαλλος, την χτύπησε στο πρόσωπο, σπάζοντας τα γυαλιά που φορούσε και η γυναίκα ειδοποίησε την αστυνομία που ανέλαβε τα περαιτέρω…


ΠΗΓΗ

Το λιβελογράφημα δεν είναι ιστοριογραφία

Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού
Νέα επίθεση της νεοπαγανιστικής μανίας κατά του Χριστιανισμού. Μέσω ενός CD αυτή τη φορά κατηγορούνται οι Χριστιανοί-και μάλιστα οι ρασοφόροι, για καταστροφές αρχαίων μνημείων. Και κάποιοι φανατικοί κατηγόρησαν την Ιερά Σύνοδο (εφημερίδες 24-7-09) για παρέμβαση «σκανδαλιστική», αντί να την ευγνωμονούν, που θα απαλειφθεί το εχέγγυο της άγνοιάς τους και το ανεπίτρεπτο για ανθρώπους, που διατείνονται ότι ξέρουν γράμματα, να συγχέουν την ιστοριογραφία με την λιβελογραφία, αναπαραγωγή δηλαδή χαλκευμένων στερεοτύπων και άκριτη χρήση τους. Δεν είναι, βέβαια, έγκλημα η άγνοια, αλλά το θράσος για την επιβολή της. Τι μαρτυρεί, λοιπόν, η υπεύθυνη επιστημονική έρευνα γι’ αυτό το θέμα:.....................

1. Το ότι, μέσα στο ανταποδοτικό πάθος « χριστιανών», τον 4ο αιώνα πέρασαν στην εποχή της revanche, καταστράφηκαν αρχαιοελληνικά μνημεία, που συντηρούσαν τη λατρεία των ειδώλων, είναι γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, η επιστημονική (αντικειμενική και αμερόληπτη) προσέγγιση των πραγμάτων προσφέρει δυνατότητες ασφαλεστέρων κρίσεων και συμπερασμών. Εξ άλλου, μόνο από τον 4ο αιώνα μπορεί να γίνει λόγος για μοναχούς και μοναχισμό.

Επικαλούμεθα τα πορίσματα της ερεύνης διακεκριμένων αρχαιολόγων, που συνοψίζουν τα δεδομένα μακροχρόνιων επιστημονικών ερευνών, συναδέλφων του, αλλά και δικών τους. Το 1994 δημοσιεύθηκε (περ. Ελληνικά, τ. 44, Θεσσαλονίκη 1994, σσ. 31-50) μελέτη της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον τίτλο « Το λυκόφως των Θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επί μέρους περιοχές». Η κυρία Αθανασιάδη, με βαθειά γνώση των πραγμάτων, αξιοποιεί τα δεδομένα των ερευνών του χώρου της για το επίμαχο αυτό θέμα. Πρώτα επιλέγει «τρεις περιοχές της αυτοκρατορίας με διαφορετική γεωγραφική φυσιογνωμία, ιστορικό υπόβαθρο και δημογραφική σύνθεση», εξασφαλίζοντας έτσι για την έρευνά της μεγαλύτερη αξιοπιστία. Οι περιοχές δε αυτές είναι η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη και Συρία-Παλαιστίνη. Έτσι αντιμετωπίζει εύκολα τις «γενικεύσεις του Λιβανίου», όσο και τον «υπερβολικά μεγάλο αριθμό φιλολογικών μαρτυριών» σε χριστιανούς και εθνικούς συγγραφείς για την καταστροφή ναών, που καταντά όπως λέγει, «ύποπτος»! Στην προσπάθειά τους να ηρωοποιήσουν επισκόπους και αυτοκράτορες, σε μια περίοδο, κατά την οποία ο θρησκευτικός φανατισμός θεωρείτο αρετή, συχνά οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς απέδιδαν σ’ αυτούς φανταστικές καταστροφές ναών ή, στην καλύτερη περίπτωση, μεγαλοποιούσαν τα ηροστράτεια ανδραγαθήματά τους». Από την άλλη πλευρά, απαντά η «κινδυνολογία» των εθνικών, για να παρουσιάσουν «τους εαυτούς τους ως μάρτυρες και την κοσμοθεωρία τους ως αντικείμενο συστηματικού και βάναυσου διωγμού, που διεξήγετο παράνομα, στο πλαίσιο μιας θεωρητικά ανεξίθρησκης αυτοκρατορίας». Γι’ αυτό η αντικειμενική συγγραφέας συνιστά «επιφυλακτική στάση» στις όποιες κρίσεις. Η ανεξιθρησκεία άλλωστε αυτοκρατόρων, όπως ο Μ. Κωνσταντίνος, είναι αποδεδειγμένη.

Η μεταφορά «ειδωλολατρικών» μνημείων στη νέα πρωτεύουσα ( Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη) για τη διακόσμησή της ναι μεν εμποδίζει τη συνέχεια των τοπικών λατρειών, αλλά τα αναδεικνύει ακόμη περισσότερο στην ίδια την ( χριστιανική, αργότερα) πρωτεύουσα. Εν τούτοις ο Μ. Κωνσταντίνος «επεδίωξε συνειδητά να εξασφαλίσει για την πόλη του τη συνδρομή όλων των θείων δυνάμεων». Έτσι, εκτός από χριστιανικούς ναούς (Αγία Ειρήνη, Άγιοι Απόστολοι) αφιέρωσε και δύο ναούς σε εθνικές θεότητες, τη Ρέα και τη θεά Τύχη. Συνεχίζει όμως η κ. Αθανασιάδη: «Σε τόπους όπως η Αθήνα ή οι Δελφοί, ο κανόνας είναι ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα». Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο –6ο αι.) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους χριστιανούς. Η μετατροπή τους σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει περίτρανα τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας.

Την συνείδηση της ιστορικής συνέχειας των Ελλήνων-Χριστιανών, που δεν απέρριψαν τον πολιτισμό των προγόνων τους, αλλά μόνο την θρησκεία τους υποστηρίζει και η κ. Αθανασιάδη: «Οι εκκλησίες και τα παρεκκλήσια, που βρέθηκαν σπαρμένα μέσα και γύρω από το τέμενος του Απόλλωνα (=στους Δελφούς) υπογραμμίζουν τη συνέχιση της πανάρχαιης θρησκευτικής παράδοσης του τόπου». Όπως, άλλωστε, θρησκειολόγοι και λαογράφοι έχουν παραδεχθεί, αν «ξυπνούσε» σήμερα ένας αρχαίος ΄Ελληνας και βρισκόταν σε ένα χριστιανικό πανηγύρι, δεν θα ένοιωθε ξένος στο περιβάλλον. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι πολλοί σύγχρονοι επικριτές της ορθόδοξης λαϊκής θρησκευτικότητας, κυρίως της ελληνικής, σ’ αυτό το «επιχείρημα» καταφεύγουν, λησμονώντας ότι η ελληνική θρησκευτικότητα παρέμεινε ακέραιη, άλλαξε όμως ο προσανατολισμός της (Πραξ. 17,23: Ο Απόστολος Παύλος δεν καταστρέφει ή διαστρέφει την ελληνική θρησκευτικότητα, αλλά την στρέφει προς τον αναμενόμενο Αληθινό Θεό). Άλλωστε, η ελληνική πολυθεία δεν ήταν, κατά πολλούς θρησκειολόγους (π.χ. Λ. Φιλιππίδης), παρά θεοποιητική υποστασιοποίηση των ιδιοτήτων της μιας ενιαίας θεότητας. «Ο βανδαλισμός ιερών αντικειμένων (από χριστιανούς Έλληνες) ήταν πράξη σπάνια στην Ελλάδα» δέχεται η κ. Αθανασιάδη. Τέτοιες περιπτώσεις είναι «μεμονωμένες». «Η γενική εντύπωση από την Ελλάδα είναι ότι η φθίνουσα αρχαία πίστη ενέπνεε στους νεοφώτιστους χριστιανούς, παρά τη δομική μισαλλοδοξία της θρησκείας τους, σεβασμό και συχνά κάποια συγκίνηση». Ακόμη και ο όχι τόσο ανεξίθρησκος Κωνστάντιος ( 337-361) «δεν φαίνεται να πείραξε ναούς», αλλά και «οι καλλιεργημένοι χριστιανοί του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος αντιμετώπισαν τα αρχαία ιερά ως έργα τέχνης και όχι ως κατοικία των δαιμόνων».

Οι φανατικοί, βέβαια, δεν έλειπαν –όπως σε κάθε εποχή-, αλλά οι προτροπές τους για καταστροφή κατά κανόνα έπεφταν στο κενό. Ως την εποχή του Ιουστινιανού εισέρρεαν αρχαία εθνικά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη. Μόνο εκεί, που δεν υπήρχε «επαφή με την αστική παιδεία του ελληνορωμαϊκού κόσμου», εκτός δηλαδή του ιστορικού ελληνικού χώρου, και όπου «η παραδοσιακή θρησκεία είχε ισχυρές ρίζες», παρατηρείται φανατισμός και γίνονται καταστροφές. Αυτό συνέβαινε περισσότερο στην Ανατολή ( Συρία-Φοινίκη-Παλαιστίνη). Η κ. Αθανασιάδη όμως ερμηνεύει με τα επιστημονικά κριτήριά της τις συμπεριφορές και σε περιοχές όπως η Συρία: «…εδώ δεν έχουμε μιαν αμιγή περίπτωση θρησκευτικού φανατισμού, αλλά ένα ξέσπασμα κοινωνικού και φυλετικού μίσους, ένα υποσυνείδητο εθνικό κίνημα με αμφίεση, βέβαια, θρησκευτική».

2. Σκόπιμα «εκμεταλλευθήκαμε», καθ’ υπερβολήν μάλιστα, την έρευνα της εκλεκτής Συναδέλφου, διότι προσφέρει σημαντικές δυνατότητες για την ερμηνεία και κατανόηση πραγμάτων, που η κακοπιστία, κακεντρέχεια, αλλά και η ανθελληνική σκοπιμότητα των ξένων κέντρων συστηματικά παρερμηνεύει. Τα πορίσματα της κ. Αθανασιάδη μου επιβεβαίωσε και ο γνωστός αρχαιολόγος Άγγελος Χωρέμης (+2002) ερμηνεύοντας την περίπτωση του Μεγάλου Θεοδοσίου. Κατά την γραπτή δήλωσή του, «το διάταγμα του Θεοδοσίου του Μεγάλου ( 391-3 μ.Χ.) αναφέρει απαγόρευση λατρείας σε αρχαία ιερά και την είσοδο στους ναούς, δεν εντέλλεται όμως την καταστροφή τους. Άλλωστε δεν φαίνεται ανασκαφικά τέτοια καταστροφή… Τα μεγάλα κέντρα της αρχαίας λατρείας, εκείνα ακριβώς που λογικά θα έπρεπε να υποστούν τη μεγαλύτερη καταστροφή, όπως οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Δωδώνη, τα ιερά των Αθηνών κ.ά. δεν φαίνεται, ανασκαφικά τουλάχιστον, να έπαθαν ζημιές από ανθρώπινο χέρι στα τέλη του δ΄ αι. μ.Χ. Εξ άλλου, πολλοί ναοί της αρχαίας λατρείας σώθηκαν ως τις ημέρες μας σχεδόν ανέπαφοι, κυρίως στην Κάτω Ιταλία και τη Σικελία (όπου επίσης βασίλευε ο Μ. Θεοδόσιος), αλλά και την κυρίως Ελλάδα, όπως το συγκρότημα της Ακροπόλεως των Αθηνών, ο ναός του Ηφαίστου (Θησείον) και ο Ναός του Ιλισσού». Μάλιστα, στον Θεοδοσιανό Κώδικα ( XVI, 10,25) «επιτρέπεται στους χριστιανούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε χριστιανικούς» και γι’ αυτό δεν καταστράφηκαν, αλλά σώθηκαν αυτούσιοι.

Κατά τον μεγάλο βυζαντινολόγο Διον. Ζακυθηνό η διάταξη αυτή έγινε ακριβώς για να σωθούν οι ναοί. «Δεν υπάρχει-λοιπόν-καμμία κρατική πολιτική, που να ενθαρρύνει την καταστροφή των αρχαίων ιερών».

Εκδηλώσεις φανατισμού μεμονωμένων προσώπων παρατηρούνται - και κατά τον ΄Αγγ. Χωρέμη – στο πνεύμα της «revanche», αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου, για να μείνουμε σε ένα τόσο παρεξηγημένο στο σημείο αυτό αυτοκράτορα. Ακόμη και η περίπτωση της κατάργησης των Ολυμπιακών Αγώνων, με την οποία βαρύνεται από τους νεοειδωλολάτρες ιδιαίτερα ο Θεοδόσιος, κατανοείται διαφορετικά από εκείνους, φυσικά, που μπορούν να «αναγνώσουν» και αποκρυπτογραφήσουν τις πηγές επιστημονικά, διασταυρώνοντας δηλαδή τις πληροφορίες, και το σημαντικότερο, μη αρκούμενοι στη μία κα μοναδική πηγή πληροφόρησης «άνευ ετέρου», διότι αυτό «βολεύει»την αντιχριστιανική πολεμική.

Το 392, με διάταγμα του Θεοδοσίου, παρακωλύονται οι αθλητικοί αγώνες λόγω του θρησκευτικού ( ειδωλολατρικού) χαρακτήρα τους, με αποκορύφωμα την κατάργηση των Ολυμπιακών αγώνων (393), στο πλαίσιο όμως της απαγορεύσεως κάθε εθνικής θρησκευτικής εκδηλώσεως και όχι από φανατικό «ανθελληνισμό». Διότι ούτε τα ιερά της Ολυμπίας καταστράφηκαν, ούτε πολύ περισσότερο το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός, που μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, για τη διακόσμηση της νέας πρωτεύουσας του Κράτους. Το πρόβλημα ήταν λοιπόν, η λατρεία των ειδώλων και όχι το πνεύμα του Ολυμπισμού. Η παύση των Ολυμπιακών αγώνων, που είχαν από μακρού περιέλθει σε κατάσταση πτώσεως και παντελούς ανυποληψίας ήταν η μεγαλύτερη γι’ αυτούς ευεργεσία. Οι Ολυμπιακοί αγώνες είχαν πεθάνει ηθικά πολύ προ του Θεοδοσίου. Θα επικαλεσθούμε εδώ τη γνώμη του γνωστού αθλητικογράφου ΄Αγγ. Παλαιολόγου : «΄Όταν το 393 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας διέτασσε την κατάπαυση των Ολυμπιακών Αγώνων, διέπραττε βεβαίως μια βάρβαρη πράξη. ΄Όμως η πρακτική αξία αυτής της απαγόρευσης δεν ήταν το ίδιο μεγάλη, γιατί ο Θεοδόσιος στην πραγματικότητα παραβίαζε ανοικτάς θύρας, αφού οι Ολυμπιακοί αγώνες είχαν πια περιπέσει σε κατάσταση υψίστης παρακμής και ανυποληψίας. Οι αγώνες μπορεί να μην είχαν σταματήσει ακόμα, είχε όμως εκλείψει η Ολυμπιακή Ιδέα».

3. Για το θέμα της καταστροφής αρχαίων μνημείων από «χριστιανούς», παράλληλα με τα συμπεράσματα της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, είναι και εκείνα του αρχαιολόγου Gerasimos Pagoulatos, «The Destruction and Conversion of ancient temples to Christian Churches during fourth, fifth and sixth Centuries», Θεολογία, τ. ΞΕ΄ (1994), σσ. 152-170.

Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι και στο περ. Δαυλός ( αρ. 138/Ιούνιος 1993, σσ. 8022-23) σημειώνεται: «Όλοι σχεδόν οι καταστροφείς αρχαίων Ελληνικών μνημείων είναι Χριστιανοί εξ Ιουδαίων, δηλαδή Εβραίοι. Οι Χριστιανοί εξ εθνικών, δηλαδή οι Έλληνες, σπάνια μετείχαν σε διωγμούς Ελλήνων».

Σημασία δε έχει ότι και ο γνωστός «εικονοκλάστης» αλλά σπουδαίος ιστορικός ερευνητής και συστηματικός παρουσιαστής της «αρνητικής πλευράς» Κυριάκος Σιμόπουλος, ενώ μιλεί για τις «αποτρόπαιες βαρβαρότητες των Χριστιανών» (σ. 112 έ.ε.) στα αρχαία μνημεία, δεν παραλείπει να παρεμβάλει και κεφάλαιο με τον τίτλο: «Ο βυζαντινός άνθρωπος συντηρεί με ευλάβεια την παράδοση της αρχαίας ελληνικής τέχνης» (σ. 208 έ.έ.) [ βλ. το βιβλίο του: Η λεηλασία και καταστροφή των Ελληνικών Αρχαιοτήτων, Αθήνα 1997].

Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το παραπάνω βιβλίο του Κυρ. Σιμόπουλου (σσ. 209-10) «Η πολιτιστική παράδοση θα κρατηθεί ζωντανή στους βυζαντινούς αιώνες-λογοτεχνία, επιστήμη, γραμματική, ρητορική και η ελληνική γλώσσα θα παραμείνει ανόθευτη. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι υπήρξε μια παιδευτική και συναισθηματική συνέχεια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στο Βυζάντιο, όχι μόνο από τη διανόηση αλλά και από τον λαϊκό άνθρωπο, ενίοτε και από την εξουσία. Ο αυτοκράτορας της Νίκαιας Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρις ( 1254-1258), κατά την επίσκεψή του στην Πέργαμο, νοιώθει συγκίνηση μπροστά στα λείψανα των αρχαίων μνημείων και έργων τέχνης και εκφράζει ενθουσιασμό και ευλάβεια για τα μεγαλουργήματα των προγόνων». […]

(σ. 211) Ο Κωνσταντίνος θα αξιοποιήσει την ελληνική πολιτιστική παράδοση για την προσωπική του αίγλη ταυτίζοντας το χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνος που έστησε πάνω στην περίφημη πορφυρή κολώνα της Αγοράς, τον «κυκλοτερή πορφυρούν κίονα», με το αυτοκρατορικό του μεγαλείο. Στην κεφαλή του αγάλματος, που αφιέρωσε στον εαυτό του, πρόσθεσε ακτινωτά ήλους «από τον σταυρό του Χριστού», για να λάμπει κι αυτός σαν τον ήλιο. […]

(σ. 212-3): Αυτά τα καλλιτεχνήματα που συγκέντρωσε στην Κωνσταντινούπολη ο πρώτος αυτοκράτορας έμειναν αλώβητα σ’ ολόκληρη τη βυζαντινή περίοδο. Ούτε λαϊκή αποστροφή ούτε βανδαλισμοί. […]

Η παραδοσιακή επομένως αισθητική και η πανάρχαιη λαϊκή πολιτιστική παιδεία δεν είχε σβήσει, παρά τους βανδαλισμούς των πρώτων χριστιανών εναντίον των κλασσικών μνημείων. Και δεν θα σβήσει ποτέ στον ελληνικό κόσμο. Έτσι εξηγείται η διατήρηση ανέπαφων τόσων γλυπτών στην Κωνσταντινούπολη ως την επιδρομή των Δυτικών βαρβάρων. Απώλειες σημειώθηκαν μόνο από σεισμούς, πυρκαγιές και εσωτερικές αναταραχές-λαϊκές εξεγέρσεις, συγκρούσεις και καταστολές. Οι χριστιανοί της πρωτεύουσας θαύμαζαν τα αγάλματα που στόλιζαν την πόλη τους. […]

(σ. 226-7): Οι Βυζαντινοί διανοούμενοι –ακόμα και θεολόγοι- έχουν βαθειά γνώση της αρχαίας τέχνης και εκφράζουν χωρίς επιφυλάξεις τον απεριόριστο θαυμασμό τους. Συχνότατες στους βυζαντινούς αιώνες οι αναγωγές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τους επιφανείς δημιουργούς του και οι συγκρίσεις της βυζαντινής εικονογραφίας με την κλασσική ζωγραφική που αποκαλύπτουν κοινά ή παράλληλα καλλιτεχνικά ιδεώδη. […]

Αλλά και ο αείμνηστος Φίλος ΄Αγγ. Χωρέμης, αναφερόμενος στο διάταγμα του Θεοδοσίου, σημειώνει: «΄Εξ άλλου και η απαγόρευση δεν φαίνεται να εφαρμόστηκε πολύ αυστηρά σε όλη την έκταση της Αυτοκρατορίας. Αλλιώς δε θα είχε νόημα η επανάληψή της 40-45 χρόνια αργότερα από τον Θεοδόσιο Β΄ στον Θεοδοσιανό Κώδικα (C. Th. XVI, 10,25). Στον ίδιο κώδικα, λίγο παρακάτω (XVI, 10, 25) επιτρέπεται στους Χριστιανούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε Χριστιανικούς πράγμα που σημαίνει ή ότι οι ναοί αυτοί ακόμη λειτουργούσαν ή ότι είχαν εγκαταλειφθεί. Πάντως δεν είχαν καταστραφεί (…)

Ενώ λοιπόν υπάρχει κρατική πολιτική για την επιβολή του Χριστιανισμού (πολιτική που άλλωστε εφαρμόστηκε αρκετά ήπια), δεν υπάρχει καμμία πολιτική που να ενθαρρύνει την καταστροφή των αρχαίων ιερών. Αυτό που πράγματι έγινε είναι καταστροφές και ακρότητες σε τοπικό επίπεδο, από φανατικούς εκκλησιαστικούς και πολιτικούς παράγοντες, κυρίως εναντίον αγαλμάτων αρχαίων θεοτήτων με συνηθέστερο το φαινόμενο της ρινοκοπής και καταστροφής των προσώπων. Οι άνθρωποι αυτοί εξαγρίωναν τον όχλο, πράγμα όχι δύσκολο, αν σκεφτούμε ότι μόλις 75-80 χρόνια χώριζαν την εποχή αυτή από τους φοβερούς διωγμούς των Διοκλητιανού και Γαλερίου (+311) και 55-60 χρόνια από τον «ηπιώτερο» διωγμό του Δικινίου (310-324)˙ τον εξαγριωμένο αυτόν όχλο τον εξαπέλυαν να κάψει και να καταστρέψει οτιδήποτε «εθνικό» εύρισκε μπροστά του. Αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου και, όπως θα δούμε, όταν έγινε προσπάθησε να το σταματήσει και να το θεραπεύσει».

Σώζεται, επίσης, Λιβανίου Αντιοχέως, Λόγος προς Θεοδόσιον τον βασιλέα, Υπέρ των Ιερών (αρ. 30). Ο μεγάλος ρητοροδιδάσκαλος (314-393), επιφανής εκπρόσωπος της φθινούσης ελληνικής αρχαιότητος, διδάσκαλος και του Ιω. Χρυσοστόμου, έγραψε το 386 το κείμενο αυτό, απευθυνόμενος στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄(379-395) και παραπονούμενος για την στάση φανατικών μοναχών (της Αντιοχείας) έναντι των τεμενών (εθνικών ναών). Απεχθανόταν ιδιαίτερα τους «μελανειμονούντας» (λογ.30,8). Εν τούτοις χριστιανοί νέοι, όπως ο Μ. Βασίλειος, Αμφιλόχιος Ικονίου και Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγιναν μαθητές του. Ο Βασίλειος στην (αμφιβόλου γνησιότητος) αλληλογραφία του με τον Λιβάνιο φαίνεται να του στέλνει συνεχώς μαθητές «και έτερον σοι πέμπω Καππαδόκην»! Χαρακτηριζόταν «μικρός Δημοσθένης». Για την κατανόηση της στάσεώς του έναντι του Χριστιανισμού, ας σημειωθεί ότι ήταν συνεπής οπαδός της ειδωλολατρίας, εθυσίαζε στις θεότητές της και μετερχόταν την μαντεία. Είχε μυηθεί σε διάφορα εθνικά μυστήρια. Ο ιερός Χρυσόστομος τον ονομάζει «πάντων δεισιδαιμονέστατον» (ευσεβέστατον). (Εις Νεωτ. Χηρεύσασαν, 1). Πίστευσε στην προσπάθεια του αυτοκράτορα Ιουλιανού και στην ανάσταση του ειδωλολατρικού κόσμου, μολονότι κατά την νεότητά του έδειξε τάσεις φιλοχριστιανικές. Τον επηρέασε όμως ο Ιουλιανός, όπως και αυτός επηρεάσθηκε από τον Λιβάνιο, του οποίου μελετούσε τα έργα και έγινε έμμεσα μαθητής του. (Βλ. το άρθρο του Παν. Χρήστου στην Θ.Η.Ε., τ. 8, 1966, στ. 294-299 με βιβλ.)

Παρατίθεται και ο σχολιασμός του ΄Αγγ. Χωρέμη:

«Ο λόγος του Λιβανίου “ υπέρ των ιερών” δεν γράφτηκε λόγω ακροτήτων, που έγιναν εις εφαρμογήν του διατάγματος κατά της αρχαίας θρησκείας. Το διάταγμα εξεδόθη το 391 και το κείμενο του Λιβανίου γράφτηκε το 386, δηλ. πέντε ολόκληρα χρόνια νωρίτερα με άλλη ευκαιρία. Ο Θεοδόσιος διώρισε ύπαρχο της Ανατολής κάποιον συμπατριώτη και φίλο του, τον ΄Ιβηρα Μάτερνο Κυνήγιο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φανατικός θρησκόληπτος και έξαλλος˙ υπεκίνησε πράγματι τον όχλο, επι κεφαλής του οποίου ήταν φανατικοί καλόγεροι, και άρχισαν να καταστρέφουν τα αρχαία ιερά, στην αρχή κυρίως τα μικρά (και απροστάτευτα) ιερά της υπαίθρου και εν συνεχεία άρχισαν να μπαίνουν και να καταστρέφουν ιερά και μέσα στις πόλεις. Τότε ο Λιβάνιος γράφει τον περίφημο και ωραιότατο λόγο του “ υπέρ των Ιερών” . Η αντίδραση του “ θρησκόληπτου” Θεοδοσίου ήταν να … απαγορεύσει στους μοναχούς την είσοδο στις πόλεις, προστατεύοντας έτσι τα εθνικά ιερά των άστεων και όταν σε λίγο πέθανε Ο Μάτερνος Κυνήγιος τοποθέτησε ως ΄Υπαρχο της Ανατολής τον σώφροΠνα εθνικό Ευτόλμιο Τατιανό, ο οποίος κατάφερε να ηρεμήσει τα πράγματα και να φέρει την καταλλαγή.

΄Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ουδέποτε υπήρξε επίσημη πολιτική του Θεοδοσίου η καταστροφή του αρχαίου κόσμου και μάλιστα με την μορφή των ακραίων βανδαλισμών, όπως λέγεται συνήθως. Μαρτυρούν επίσης το κύρος που είχε ο Λιβάνιος στον θεωρούμενο θρησκόληπτο βασιλέα, κύρος που φάνηκε και όταν με δύο ακόμή λόγους του, τους “Προς Θεοδόσιον τον Βασιλέα επί ταις διαλλαγαίς” κατόρθωσε να σώσει την Αντιόχεια, η οποία είχε στασιάσει. Σ΄ αυτήν την προσπάθεια είχε και την συνεπικουρία του επισκόπου Αντιοχείας Φλαβιανού, του οποίου τον λόγο φαίνεται ότι είχε γράψει ένας νεαρός Χριστιανός κληρικός, μαθητής του Λιβανίου, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Βλέπουμε λοιπόν, ότι και συνεργασία με Χριστινούς είχε ο Λιβάνιος, όταν κοινοί στόχοι το επέβαλαν».

Χρειάζεται, πράγματι, νηφαλιότητα και γνώση, για να κατανοηθεί η συνεργασία του Λιβανίου με τους Χριστιανούς. Αλλά οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν τα πράγματα μέσα στη φυσικότητά τους και όχι στο τεχνητό κλίμα αντιπαλότητας, που δημιουργούν οι φανατικοί ( εκατέρωθεν) των ημερών μας. Μήπως σ’ όλη τη μακρά διάρκεια του «Βυζαντίου»/Ρωμανίας δεν έλαβαν χώρα παρόμοιες συνεργασίες και συνυπάρξεις; Η χαρακτηριστικότερη, μάλιστα, ήταν η συνεργασία των δύο ιδεολογικά αντιπάλων, που η αντίθεσή τους σκόπιμα και τεχνητά υπερτονίζεται σήμερα του Οικουμ. Πατριάρχου Γενναδίου Β΄ του Σχολαρίου και του σοφού και υποστηρικτού της αρχαίας θρησκείας, Γεωργίου Πλήθωνος-Γεμιστού. Ο τελευταίος δεν δίστασε να συμμετάσχει στην κρίσιμη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438/39), ως μέλος της Ορθόδοξης αντιπροσωπίας για να βοηθήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία στις τραγικές εκείνες στιγμές γι’ αυτήν και το Γένος. Εκεί έδωσε μάχη, με τις επιστημονικές του γνώσεις, υπέρ της Ορθοδοξίας και μαζί με τον πρωταγωνιστή της Ορθοδοξίας, άγιο Μάρκο τον Ευγενικό (+1444), δεν υπέγραψε την ΄Ενωση με τον Παπισμό. Παρά τις διαφορετικές ιδεολογικο-πνευματικές προϋποθέσεις τους θεωρούσαν και οι δύο την ΄Ενωση ως υποταγή στον παπισμό και επιζήμια για το Γένος/΄Εθνος. Αλλά έτσι σκέπτονται όσο αγαπούν το ΄Εθνος. Οι σημερινοί Νεοπαγανιστές, σχεδόν κατά κανόνα, δεν αγαπούν το ΄Εθνος και τον Ελληνισμό, παρά τα λεγόμενά τους, διότι πολεμώντας την Ορθοδοξία που είναι πια αδιαίρετα ενωμένη με την ελληνικότητα, κατεργάζονται την διάλυσή τους



(Ως βάση για το κείμενο αυτό χρησιμοποιήθηκε το βιβλίο του π. Γ.Δ. Μεταλληνού., Παγανιστικός Ελληνισμός ή Ελληνορθοδοξία; Αθήνα 2003)

Πηγή:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21198#21198

Απεβίωσε ο Sir Bobby Robson

Την τελευταία πνοή του, σε ηλικία 76 ετών, άφησε το πρωί της Παρασκευής ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον, όπως γνωστοποίησε με ανακοίνωσή της η οικογένειά του.

Ο αείμνηστος τεχνικός έδινε γι’ αρκετά χρόνια μάχη με διάφορες μορφές καρκίνου, ενώ πέρυσι διαγνώστηκε η ύπαρξη όγκων και στους δύο πνεύμονές του, στους οποίους δεν μπορούσε να γίνει χειρουργική επέμβαση.
Βιογραφικό

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του, στη διάρκεια της οποίας φόρεσε 20 φορές τη φανέλα της εθνικής Αγγλίας, ασχολήθηκε...........

με την προπονητική. Ύστερα από μια επιτυχημένη θητεία στον πάγκο της Ίπσουιτς, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Αγγλίας το 1982. Αφού οδήγησε τα «τρία λιοντάρια» στους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, επέστρεψε στην προπονητική σε συλλογικό επίπεδο και εργάστηκε μεταξύ άλλων στις Αϊντχόφεν, Μπαρτσελόνα, Πόρτο και Νιούκαστλ.

Η'' χαρά'' του σκύλου

Θέλετε να χαρίσετε λίγη χαρά στον τετράποδο φίλο σας; Μία εταιρία από τη Βραζιλία βρήκε τον τρόπο, δίνοντας νέα διάσταση στη φράση ''σκυλίσια ζωή''. Κατασκεύασε ένα νέο «παιχνίδι», που απευθύνεται σε όσους σκύλους δεν έχουν την τύχη............ να γνωρίσουν κάποια σύντροφο.
Πρόκειται για ένα πλαστικό ομοίωμα θηλυκού σκύλου, το οποίο κάνει ήδη θραύση σε Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία και Ιαπωνία, καθώς μπορεί να προσφέρει ατελείωτες στιγμές ικανοποίησης στους… μοναχικούς σκύλους.
Ωστόσο, δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, αν αυτό το σεξουαλικό βοήθημα απευθύνεται μόνο σε ενήλικους! (εννοεί σκύλους)
zougla.gr

το σεξ των παντρεμένων

Στήν αρχή του έγγαμου βίου τους οι παντρεμένοι κάνουν σεξ σε όλα τά δωμάτια του σπιτιού τους, στούς καμπινέδες, στους καναπέδες ,στην κουζίνα,στο πλυντήριο,στη βεράντα στο πατάρι, στο πάτωμα καί όπου αλλού μπορείς νά φαντασθείς.

Μέ τήν πάροδο του χρόνου,κόβουν σιγά σιγά έναν έναν τους χώρους καί περιορίζονται στην κρεββατοκάμαρα.

Μετά από πολλά χρόνια,το κάνουν μόνο στόν διάδρομο.....

Συναντιούνται εκεί και λέει ο ένας στόν άλλο....

-ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ!!!!!
souita

Η νέα ταινία του Αλ Πατσίνο είναι γεγονός!

Κατά πάσα πιθανότητα, ο μεγάλος ηθοποιός θα υποδυθεί τον Δρ. Θάνατο, δηλαδή τον Τζακ Κεβόρκιαν, σε μια ταινία με τον τίτλο «You don’t know Jack» (Δεν ξέρεις τον Τζακ).
Ο Κεβόρκιαν είναι ένας γιατρός υπέρμαχος της ευθανασίας και έχει βοηθήσει πάνω από 130 άτομα να δώσουν τέλος στη ζωή τους με αυτό τον τρόπο.

Αυτό τον οδήγησε σε καταδίκη ........... για 25 χρόνια φυλάκιση με την κατηγορία του φόνου β’ βαθμού. Τελικά τον Ιούνιου του 2007 αφέθηκε ελεύθερος. Ο Κεβόρκιαν δηλώνει ότι στόχος του δεν είναι να σκοτώνει αλλά να απαλύνει κατ’ αυτό τον τρόπο τον πόνο των ανθρώπων.

Ο Κεβόρκιαν, 81 ετών σήμερα, συνεργάζεται με τους παραγωγούς της ταινίας.

Μαζί με τον Αλ Πατσίνο θα δούμε και την Σούζαν Σάραντον ως μια υπέρμαχο του δικαιώματος της ευθανασίας και τον Τζον Γκούντμαν ως φίλο του Κεβόρκιαν.

Cinefreaks
ΠΗΓΗ

7 χρονος το σκασε με το αυτοκίνητο,για να μην πάει στην εκκλησία

Ένα αγοράκι επτά ετών έβαλε σε... μπελάδες την αστυνομία της Γιούτα όταν έκλεψε το αυτοκίνητο του πατέρα του και το έσκασε γιατί δεν ήθελε να πάει στην εκκλησία.

Δύο αστυνομικοί ειδοποιήθηκαν ότι ένας οδηγός δεν σταμάτησε στο «στοπ» και άρχισαν να τον καταδιώκουν, χωρίς να μπορέσουν να τον σταματήσουν.

Η κάμερα του περιπολικού κατέγραψε την... τρελή καταδίωξη με τον παραβάτη να παίρνει ανοιχτά τις στροφές και να σταματά τελικά στην αυλή ενός σπιτιού.
Οι αστυνομικοί είδαν τότε, κατάπληκτοι, να βγαίνει από το αυτοκίνητο ένας πιτσιρικάς και να το σκάει τρέχοντας.

«Για παιδί επτά χρονών, οδηγούσε καλά» σχολίασε ο εκπρόσωπος του σερίφη της κομητείας Ουέμπερ, Κλιντ Αντερσον.

Το παιδί έσκυβε για να πατήσει τα πετάλια και κατόπιν σηκωνόταν για να βλέπει πού πήγαινε. «Για αυτό δεν χρησιμοποιούσε τα φρένα στις στροφές» είπε ο Αντερσον.

Ο μικρός εξήγησε ότι έμαθε πώς να οδηγεί αυτοκίνητο παίζοντας βιντεοπαιχνίδια.

Είπε ότι ο μπαμπάς του τον είχε μαλώσει και ότι προτίμησε να γίνει φυγάς παρά να πάει στην εκκλησία...

Newsroom ΔΟΛ

Κ. Καραμανλής: Θα εμβολιαστεί όλος ο πληθυσμός της χώρας

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ανακοίνωσε ότι κατ’ εντολήν του πρωθυπουργού θα εμβολιαστεί όλος ο πληθυσμός της χώρας,δηλαδή όλοι οι πολίτες και οι κάτοικοι, ακόμα και εκείνοι που παρανόμως βρίσκονται στην Ελλάδα.
Οι δαπάνες θα καλυφθούν εξ ολοκλήρου από το κράτος, ο δε αριθμός των δόσεων θα είναι περί τα 24 εκατομμύρια.
Ο εμβολιασμός δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικός δια νόμου και θα γίνεται αφού πρώτα θα έχει συμπληρωθεί σχετική αίτηση,ενώ ο πληθυσμός θα εμβολιαστεί με κάποια ιεράρχηση,με το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό να έχει προτεραιότητα.

Μια 28χρονη Ηρακλειώτισσα εγκέφαλος σπείρας ναρκωτικών

Έμπορος θανάτου, γένους θηλυκού, συνελήφθη επί τω έργω. Μια 28χρονη Ηρακλειώτισσα, έπεσε στα χέρια των ανδρών της Δίωξης Ναρκωτικών, την ώρα που πουλούσε ναρκωτικά στα στέκια της πόλης.
Η συγκεκριμένη γυναίκα, η οποία είναι γνωστή στις διωκτικές αρχές, είχε τεθεί υπό στενή, αλλά διακριτική παρακολούθηση, από τους αστυνομικούς, καθώς υπήρχαν οι πληροφορίες, ότι διακινούσε ποσότητες ναρκωτικών ουσιών.
Έτσι το τελευταίο χρονικό διάστημα, η αστυνομία, παρακολουθούσε.............. τη νεαρή γυναίκα.
Η επιχείρηση για τη σύλληψη, τόσο της ίδιας, όσο και του 31χρονου συνεργού της, έγινε προχθές και αφού οι αστυνομικοί, είδαν με τα ίδια τους τα μάτια ότι το… ζευγάρι, είχε προμηθεύσει λίγη ώρα πριν με μία δόση ηρωίνης 35χρονη Ηρακλειώτισσα.
Τόσο η 35χρονη χρήστης, όσο και οι δύο έμποροι συνελήφθησαν.
Στη συνέχεια σε έρευνες που έγιναν στο σπίτι και στον εξωτερικό χώρο αυτού, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
Στο χώρο του λεβητοστάσιου, έξι σακούλες με ποσότητα ηρωίνης βάρους 471 γραμμαρίων, ενώ στην κατοχή του 31χρονου βρέθηκε ποσότητα κοκαΐνης βάρους 4,5 γραμμαρίων και το ποσό των 230 ευρώ. Επιπλέον στην 28χρονη βρέθηκαν άλλα 1.485 ευρώ. Επίσης κατασχέθηκαν τρία κινητά τηλέφωνα, μία ζυγαριά ακριβείας και ένα δίκυκλο μοτοποδήλατο, το οποίο χρησιμοποιούσαν για τη μεταφορά των ναρκωτικών.
Οι συλληφθέντες, οδηγήθηκαν χθες στον εισαγγελέα, ενώ πλέον βαρύνονται με την κατηγορία της εμπορίας ναρκωτικών.
http://www.tolmi.gr/

Αλβανοί κάπνιζαν αμέριμνοι το… «τσιγαριλίκι» τους στην αυλή σχολείου!

Στην αυλή κεντρικότατου Λυκείου της πόλης των Ιωαννίνων,χθες στις 11 το βράδυ δύο νεαροί Αλβανικής καταγωγής, απολάμβαναν αμέριμνοι το… τσιγαριλίκι τους, όμως η διερχόμενη περιπολία των ανδρών της υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ιωαννίνων τους χάλασε τα σχέδια.Έτσι λοιπόν, ύστερα από τον τυπικό αστυνομικό έλεγχο που τους έγινε, διαπιστώθηκε, ότι το τσιγάρο που κάπνιζαν δεν ήταν και τόσο… «αθώο», ενώ μάλιστα μαζί τους είχαν και άλλα.............. παρελκόμενα! Πιο συγκεκριμένα, κατείχαν ένα νάιλον σακουλάκι το οποίο περιείχε 3,5 γραμμάρια ακατέργαστης κάνναβης, το οποίο και επιχείρησαν ανεπιτυχώς να πετάξουν από πάνω τους προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη, ενώ κατείχαν και μια μεταλλική σιδερογροθιά!Όπως ήταν αναμενόμενο, οι δράστες θα οδηγηθούν στον Εισαγγελέα Ιωαννίνων, ενώ τα παρελκόμενα των δύο «θεριακλήδων» κατασχέθηκαν από το τμήμα δίωξης ναρκωτικών, που διενεργεί τη σχετική προανάκριση.

«Μπάτε σκύλοι αλέστε»

Όπως μας τόνισε Αξιωματικός της τοπικής ΕΛ.ΑΣ, το ανησυχητικό είναι, ότι οι σχολικές μονάδες των Ιωαννίνων- ειδικά τώρα που τα σχολεία είναι κλειστά –τις βραδινές ώρες έχουν καταλήξει να είναι στέκια τοξικομανών. Κι αυτό γιατί, πληθαίνουν κάθε βράδυ οι καταγγελίες περιοίκων σχολείων της πόλης, που ζητούν από την Αστυνομία να επέμβει, ώστε να ελέγξει την ταυτότητα και τις προθέσεις ύποπτων ατόμων που ξημεροβραδιάζουν στα σχολικά προαύλια.Από την άλλη, επικαιροποιείται και πάλι το πρόβλημα που συνεχίζει να υφίσταται στην πόλη και δεν είναι άλλο από την πλημμελή φύλαξη των σχολικών μονάδων των Ιωαννίνων. Το όλο ζήτημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους σχολικούς φύλακες, οι οποίοι στην πόλη μας αποτελεί είδος προς… εξαφάνιση, ενώ ακόμη και στις ελάχιστες περιπτώσεις που τυπικά αυτοί υφίστανται, όπως μας έχουν κατά καιρούς τονίσει αρκετοί διευθυντές σχολείων της περιοχής, χρησιμοποιούνται από τη Δημοτική Αρχή σε άλλες δραστηριότητες.Ειδικότερα, ενώ σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία οι σχολικοί φύλακες έχουν προσληφθεί για να καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες σχολικής φύσεως, στο δήμο Ιωαννιτών χρησιμοποιούνται για κάλυψη διαφορετικών από τις προβλεπόμενες ανάγκες που δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες τους!
http://epirusgate.blogspot.com/

Βρήκαν τον Βάσκο στα Σκόπια!

Ελληνική αντιπροσωπεία από επτά άτομα, μεταξύ τους και η κυρία Γκατζούλη, πέρασε σήμερα το πρωί τα σύνορα Ελλάδας – ΠΓΔΜ και μετακινήθηκε προς το Σκόπια - Τέτοβο με κύριο σκοπό να συναντηθεί με τον Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς και να συνομιλήσουν μαζί του.
Ο Βάσκο βρέθηκε έπειτα από λυσσώδεις προσπάθειες Ελληνικών ιστολογίων και αναγνωστών τους, που βομβάρδισαν πρεσβείες και οργανισμούς από ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και την Αμερική. Η ανταπόκριση και η πληροφορία που μεταφέρθηκε ήταν άκρως εμπιστευτική και κάτω από το πέπλο της πλήρους μυστικότητας σε λιγότερο από 24 ώρες................. οργανώθηκε και εκτελέσθηκε η μετάβαση των επτά στο κρατίδιο των Σκοπίων.
Παρά τις όποιες αρνήσεις της κυβέρνησης των Σκοπίων να ενημερώσει για τον τόπο όπου ο Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς βρισκόταν, παρά τις όποιες δυσκολίες δημιούργησε το καθεστώς Γκρούεφσκι στην ανεύρεση του Βάσκο, σήμερα ξεσκεπάζεται όχι μόνο ο αντιδημοκρατισμός και ο φασισμός που διέπουν την κυβέρνηση του «ευρωπαίου» Γκρούεφσκι, αλλά και η πλήρης ανυποληψία στην οποία θα έπρεπε να έχει τοποθετηθεί από τις κυβερνήσεις όλων των πολιτισμένων κρατών.
Ψεύτης κατ’ εξακολούθηση και φασίστας κατ’ επανάληψη ο νεαρός πρωθυπουργός των Σκοπίων, αποτόλμησε να ξεγελάσει τον πολιτικό κόσμο, να αποκρύψει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βιώνουν οι πολίτες των Σκοπίων με αποκλειστική δική του ευθύνη και με προσωπικές του εντολές.
Ο Βάσκο βρέθηκε και από σήμερα οφείλουμε να ανοίξουμε το κεφάλαιο περί δημοκρατίας και σεβασμού των διεθνών κανόνων και νόμων περί ανθρωπισμού, που κανονικά οφείλει να γνωρίζει και να σέβεται η δικτατορία των Σκοπίων.
Η επαφή με τον Βάσκο γίνεται σήμερα και είναι άγνωστο ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της επικοινωνίας. Το μόνο σίγουρο όμως είναι πως ο ψεύτης Γκρούεφσκι πιάστηκε, για μία ακόμη φορά, να λειτουργεί ως στυγνός εγκληματίας, φυλακίζοντας και καταπατώντας τα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα του πολιτικού του αντιπάλου, του ανθρώπου που γκρέμιζε και ξεγύμνωνε καθημερινά όλα τα αίσχη που ο «μακεδονισμός» του VMRO εφεύρισκε για να ταΐσει τα «καλοπλυμένα» μυαλά των «μακεδονοειδών» υπηκόων και των γενίτσαρων που δημιούργησε μέσα σε μία θάλασσα μίσους το ανθρωπάκι που ακούει στο όνομα Γκρούεφσκι.
Σήμερα, ξεκινάμε όλοι μας, έναν αγώνα υπέρ του λαού των Σκοπίων, υπέρ εκείνων των ανθρώπων που έχουνε πέσει θύματα ενός νέου Εμβέρ Χότζα και που αναμασούν όλα τα ανιστόρητα δημιουργήματα μίας παρέας εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου που έχουν αναλάβει το τιμόνι της ηγεσίας του κρατιδίου των Σκοπίων. Από σήμερα στεκόμαστε δίπλα σε εκείνους που καθημερινά ζούνε στην κόλαση μίας σύγχρονης φασιστικής δικτατορίας, που λυμαίνεται τον κόπο και εμπορεύεται τις καθημερινές αγωνίες που απασχολούν τους απλούς ανθρώπους των Σκοπίων. Από σήμερα, τείνουμε χείρα βοηθείας και ως συνάνθρωποι γινόμαστε συναγωνιστές όλων εκείνων που διψούν να γνωρίσουν την πραγματική (και όχι την εικονική) δημοκρατία και τα αγαθά της.
Ο Βάσκο είναι ένας άνθρωπος που μας δίδαξε τι σημαίνει αγώνας, τι σημαίνει ανθρωπιά και τι σημαίνει να μην ξεπουλάς την ιδεολογία σου και την αλήθεια. Σεβόμενοι τον άνθρωπο – αγωνιστή, τον άοκνο φιλέλληνα και επιστήμονα, που παρέμεινε (ενώ μπορούσε να φύγει) στον χώρο όπου κινδύνευε και έδινε τις μάχες του, προτείνουμε ως ιστολόγιο, να ξεκινήσουμε όλοι μαζί μία εκστρατεία αποκαθήλωσης του γενίτσαρου Γκρούεφσκι που τόλμησε, όχι να τα βάλει με την Ελλάδα τους Έλληνες και τον Ελληνισμό, αλλά με την αλήθεια, το ιστορικό δίκαιο και αγωνίστηκε να καταστήσει θύματα και υποτακτικούς του σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό των Σκοπίων.
Ο Βάσκο ζει και αυτό είναι ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους εκείνους που επιθυμούν να εξαφανίσουν την αλήθεια, να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα και να εγκαθιδρύσουν τις μικρές ή μεγάλες τους χούντες εις βάρος πολιτών, εις βάρος της ειρήνης και της ομαλής συμβίωσης μεταξύ των λαών.
Κωνσταντίνος

Υ.Γ.: Νεότερα σχετικά με την συνάντηση της Ελληνικής αντιπροσωπείας με τον Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς θα σας μεταφέρουμε άμεσα μόλις αυτά θα μας γίνουν γνωστά
πηγη

Από το Ισπαχάν στα Γιάννενα με ένα άλογο!

http://epirus-ellas.blogspot.com

Καμιά φορά στα Γιάννενα κάνουν στάση οι πιο απίθανοι ταξιδιώτες. Ξεπροβάλλουν μέσα από το Μιτσικέλι, κατά Περίβλεπτο μεριά, καβάλα σε άλογο, ερχόμενοι από το Ιράν και κάνουν στάση στο σπίτι της Ελένης Παγκρατίου στην Κρανούλα.

Και μόνο να το διαβάσεις, χρειάζεσαι δύο αναγνώσεις για να το εμπεδώσεις. Κι όμως είναι η απίστευτη αλλά αληθινή ιστορία της Λοράνς Μπουγκό από τη Βρετάνη της Γαλλίας και της Αλμίλα του αλόγου της από το Τουρκμενιστάν.
Ξεκίνησε το μακρύ της ταξίδι στις...

2 Απριλίου από το Ισπαχάν του Ιράν όπου βρέθηκε για τον εορτασμό της ιρανικής πρωτοχρονιάς στις 21 Μαρτίου.
Θα διανύσει συνολικά εφτά χιλιάδες χιλιόμετρα ιππεύοντας καθημερινά και θα καταλήξει στο Παρίσι στις 15 Σεπτεμβρίου. Στις 30 Ιουλίου το ημερολόγιο της έγραψε «Γιάννενα-Κρανούλα».

Πάθος για τα άλογα
Για να οργανώσει το ταξίδι των εφτά χιλιάδων χιλιομέτρων και να το βάλει μπρος χρειάστηκε δέκα μέρες όλες κι όλες. Βρήκε το άλογο της από έναν ιδιοκτήτη στο Ιράν.
Ο λόγος που ταξιδεύει είναι το πάθος της για τα άλογα. Και για το συγκεκριμένο ταξίδι είναι η αγάπη της για μια ράτσα: την Akhal-Téké η κινδυνεύει με εξαφάνιση. Θέλησε λοιπόν να αναδείξει το μονοπάτι που ακολουθούσε η συγκεκριμένη ράτσα στην Ανατολή. Πρώτη επιλογή ήταν το Τουρκμενιστάν. Η ασταθής όμως πολιτική κατάσταση έκανε το ταξίδι επικίνδυνο. Τελικά αποφάσισε να ξεκινήσει από το Ιράν. Και δύο χώρες είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά περάσματα της ράτσας της Αλμίλα. Μετά το Ιράν η Λοράνς πέρασε στην Τουρκία, από εκεί στην Ελλάδα και χθες θα ξεκινούσε για Μπάρι. Τελικός προορισμός το Παρίσι.

Ασπαχάν-Κρανούλα!
Τη συνάντησα νωρίς το βράδυ της Τετάρτης στο σπίτι της Ελένης Παγκρατίου της υποπρόξενου της Γαλλίας στα Γιάννενα. Η κα Παγκρατίου προσέφερε το όμορφο και ήσυχο σπίτι της ως… καταφύγιο για το βράδυ της Λοράνς.
Το σπίτι της οικογένειας θα ήταν ένας γρήγορος σταθμός για να βγει η νύχτα μέχρι την επόμενη μέρα ταξίδι να συνεχιστεί.
Το άλογο βρίσκεται στο πίσω μέρος του κήπου και ακριβώς μπροστά του ένα στέσιον βάγκον με γαλλικές πινακίδες. Με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ταξιδεύει η οικογένεια της Λοράνς στο «ευρωπαϊκό» κομμάτι του οδοιπορικού της. Ο γιος της με τον παππού και τη γιαγιά του –γονείς της Λοράνς. Καθόμαστε όλοι μαζί στον κήπο και έχουμε θέα κυρίως στο βορειοδυτικό κομμάτι της πόλης. Τη λίμνη και το λεκανοπέδιο όπως φαίνονται από την πλευρά του Περάματος και της Ασφάκας.
Είναι λίγο σουρεαλιστικό όταν σκέφτεσαι ότι η γυναίκα που έχεις απέναντι σου (καθηγήτρια Υφολογίας στο πανεπιστήμιο της Ρεν) έφτασε με ένα άλογο από ένα μονοπάτι ανάμεσα στα βουνά. Δυσκολεύεσαι να καταλάβεις τα «πώς και τα γιατί», ενώ την ακούς να σου εξηγεί με παντελώς πρωτάκουστες λέξεις -όπως η ράτσα του αλόγου της- τους λόγους του ταξιδιού της. Μετά κοιτάζεις την οικογένεια της να την περιστοιχίζει στο τραπέζι και έχεις την αίσθηση ότι όλοι βρίσκονται εκεί αναγκαστικά για να έχουν το νου τους στη Λοράνς που κάνει το παράτολμο ταξίδι. Δεν είναι έτσι: Από την κουβέντα προκύπτει ότι έμαθε την αγάπη για τη νομαδική ζωή από τους γονείς της! Αυτό έκαναν και εκείνοι, όταν η Λοράνς ήταν παιδί. Και τώρα είναι μαζί της, την ακολουθούν κατά πόδας από τα τέλη Ιουνίου, επειδή αγαπούν το ταξίδι. Ο μικρός της γιος στις θερινές τους διακοπές γνωρίζει με αυτόν τον τρόπο τον κόσμο!
«Ξεκίνησα καλύπτοντας 30 χιλιόμετρα την ημέρα. Κάθε εβδομάδα αυξάνω την απόσταση κατά πέντε χιλιόμετρα. Σταδιακά έφτασα να κάνω 60 χιλιόμετρα ημερησίως. Ξεκινάω κάθε πρωί στις έξι. Πρέπει να σέβεσαι το άλογο και την κούρασή του. Να μην παρασύρεσαι υπολογίζοντας μόνο τις δικές σου δυνάμεις», λέει η Λοράνς.
Από τις 2 Απριλίου έχει κάνει τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα- 45 μόνο την ημέρα που έφθασε στην Κρανούλα. Μου παραπονιέται για τους χάρτες: «Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που οι χάρτες δεν σου λένε την αλήθεια!», λέει γελώντας. Κατά τα άλλα όλες οι χώρες μοιάζουν: «Ταξιδεύω κυρίως στην εξοχή, άρα η επικοινωνία με ανθρώπους δεν είναι όσο συχνή φαντάζεσαι. Αλλά όπου και αν πάω οι αντιδράσεις των ανθρώπων είναι πολύ θετικές. Στο Ιράν, στην Τουρκία, εδώ στην Ελλάδα… παντού οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι και μου λένε μπράβο».

Ημερολόγιο
Η Λοράνς έχει site όπου περιγράφει το ταξίδι της (amazonedelapaix.blog4ever.com). Εκεί υπάρχουν φωτογραφίες, περιγραφές των ημερών, σχόλια από τους τρεις περίπου χιλιάδες επισκέπτες που έχουν μπει μέχρι σήμερα στη σελίδα. Η ίδια «γράφει τα λιγότερα δυνατά» στο ηλεκτρονικό της ημερολόγιο. Προφυλάσσει τον οίστρο της γιατί μετά το τέλος του ταξιδιού της θέλει να γράψει ένα βιβλίο, ενώ υπάρχει στα σκαριά και μια συνεργασία με το περιοδικό Paris-Match.
Όταν μιλάει για το άλογο της καταλαβαίνεις ότι η Αλμίλα είναι το επίκεντρο του ταξιδιού, ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής. Η Λοράνς εξηγεί τι συμβολίζει το άλογο σε κάθε χώρα. Αναλύει το πώς η ιστορία μιας ράτσας αλόγου βοηθά την ίδια να καταλάβει την ιστορία των λαών και των ταξιδιών της. «Το άλογο… είναι σαν να βρίσκεται στο κέντρο ενός ιστού ο οποίος συνδέει μέρη, λαούς, ιστορίες. Στην Ελλάδα ταυτίζουν το ταξίδι μου με τον Μέγα Αλέξανδρο. Σε άλλες χώρες με τις αμαζόνες, στο Ιράν με τη νομαδική ζωή», λέει η Λοράνς.
Με το άλογό της, την Αλμίλα έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση. «Είμαστε φίλοι και ταυτόχρονα έτσι όπως ταξιδεύουμε όλοι μαζί μερικές φορές τη νοιώθω σαν το κατοικίδιο της οικογένειας. Έτσι κι αλλιώς τη συγκεκριμένη ράτσα την εκπαιδεύουν στο να είναι δίπλα στην οικογένεια και τον άνθρωπο», λέει και αμέσως μετά περιγράφει μια αναγκαστική επίσκεψη σε έναν αυτοκινητόδρομο όπου μαζί με το άλογο κατάφεραν να διαφύγουν τον μεγάλο κίνδυνο από τα αυτοκίνητα.

Πίσω στο κουτί
Όταν φτάσει στο Παρίσι, αναμένεται μια μικρή γιορτή από φίλους, επισκέπτες του site κ.λπ. Μετά το άλογο θα γυρίσει πάλι για να περιμένει τον επόμενο ταξιδιώτη. Και για την Αλμίλα το ταξίδι είναι ευτυχία. Κάνει αυτό που θέλει. Ταξιδεύει στη φύση, τρέφεται, κινείται. Η Λοράνς λέει ότι ανησυχεί για το πώς θα αντιδράσει «όταν θα την κλείσουν πάλι στο κουτί. Μερικά άλογα παθαίνουν ακόμη και κατάθλιψη».
Όταν το λέει δεν μπορώ να μη σκεφθώ ότι αυτός ο κίνδυνος εγκυμονεί και για την αναβάτη! Και η Λοράνς φαίνεται εξαρτημένη από τα ταξίδια της. Η ίδια όμως επικαλείται ως «αντίδοτο» τη Βρετάνη και την όμορφη φύση μέσα στην οποία ζει στο γαλλικό βορά.
Και αμέσως μετά διηγείται στην παρέα την ιστορία με έναν «άβγαλτο» φίλο ιππέα που στην απέραντη στέπα της Μογγολίας ένιωσε φόβο απέναντι στο απέραντο. «Αναρωτιόμαστε αν νιώθουμε εγκλωβισμένοι στις μεγάλες πόλεις. Υπάρχει και ο… αντίθετος φόβος. Δοκίμασε να μείνεις στην τεράστια στέπα της Μογγολίας. Εκεί νιώθεις και είσαι μικροσκοπικός. Ο φίλος μου ένιωσε το φόβο αυτής της απεραντοσύνης που σου κόβει την ανάσα και εγκατέλειψε».
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε ένα μεγάλο ταξίδι; ρωτάω «Οι άνθρωποι», λέει με ένταση και περιγράφει την επίθεση που δέχθηκε στην Αφρική δείχνοντας ένα σημάδι στο μέτωπο της. «Μου επιτέθηκαν ένοπλοι, με χτύπησαν, με έκλεψαν. Είμαι πια πολύ προσεκτική και δεν αφήνω να με πλησιάζουν άγνωστοι».
Έχει ταξιδέψει τον κόσμο: Νοτιοανατολική Αφρική, Μαλάουι, Μοζαμβίκη. Μόλις ολοκληρώσει το συγκεκριμένο ταξίδι θα βάλει πλώρη για το επόμενο! Σχεδιάζει να πάει στη Μογγολία, εκεί δηλαδή όπου ξεκίνησε να κάνει μεγάλες αποστάσεις ιππεύοντας.
Πώς εξασφαλίζει τα χρήματα; «Είναι δύσκολο να έχεις σπόνσορες, ιδίως εν μέσω οικονομικής κρίσης. Η υποστήριξη είναι πάρα πολύ μικρή. Αλλά το γεγονός ότι δεν πληρώνω για το άλογο, όπως και το έστω και ελάχιστο φαγητό που εξασφάλισα φεύγοντας από τη Γαλλία είναι ένα μικρό κέρδος».

Ξεκούραση
Όσο η ώρα περνάει η Λοράνς διηγείται ιστορίες. Για το πώς ο ήλιος είναι ανελέητος στην Τουρκία για το πώς η βροχή μπορεί να σε γονατίσει και να «μουσκέψει στην κυριολεξία ως και το κόκαλο σου», για τους απίθανους ταξιδιώτες που υπάρχουν εκεί έξω: ποδηλάτες που κάνουν τον γύρο του κόσμου και είναι συνοδοιπόροι για λίγες μέρες. «Το ταξίδι μου είναι ένας τρόπος να ανακαλύπτεις τους ανθρώπους. Είσαι αργός, έχεις χρόνο, παρατηρείς και γνωρίζεις τους άλλους», λέει.
Κάθεται πιο χαλαρά στην καρέκλα της και λίγο πριν χαιρετηθούμε μου λέει ότι σήμερα είναι πιο άνετη από τις άλλες μέρες. «Θα ξεκινήσω ίσως λίγο πιο αργά αύριο από τις έξι το πρωί. Δεν αγχώνομαι. Είναι βραδιά ξεκούρασης»
Ηπειρωτικός Αγών.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.«ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ», λένε οι Αλβανοί .

Εδώ και μερικούς μήνες συμμορία 20 περίπου Αλβανών τρομοκρατεί κυριολεκτικά και ανεξέλεγκτα την περιοχή των Καλυβίων Ανατολικής Αττικής.

Μια ομάδα Αλβανών μαθητών στην περιοχή αρχικά τρομοκρατούσε στο σχολείο τα Ελληνόπουλα, βγάζοντας μαχαιριά, απειλώντας τα, βρίζοντας ακόμα και χτυπώντας τα, προσπαθώντας να επιβληθούν και να κυριαρχήσουν στο δυναμικό του σχολείου.

Όταν οι Έλληνες μαθητές άρχισαν να αντιδρούν ,τότε οι Αλβανοί μαθητές άρχισαν να καλούν ενήλικους Αλβανούς σε βοήθεια. Στην συνέχεια όταν τα σχολεία έκλεισαν η Μάχη μεταφέρθηκε στην πλατεία του χωριού των Καλυβίων όταν οι Αλβανοί ανήλικοι και ενήλικοι άρχισαν να μαζεύονται εκεί και να διώχνουν τα Ελληνόπουλα με την βία από την πλατεία γιατί εκεί είναι Αλβανία όπως υποστηρίζουν και δεν θέλουν Έλληνες στα πόδια τους.

Προ λίγων εβδομάδων μάλιστα οι Αλβανοί βγήκαν στον κεντρικό δρόμο σπάζοντας αυτοκίνητα και μαγαζιά Ελλήνων πολιτών για να αποδείξουν ότι το χωριό τους ανήκει και κάνουν ότι θέλουν.

Τραγικό είναι δε ότι σε όλους τους τσαμπουκάδες και τους τραμπουκισμούς που πράττουν οι Αλβανοί στην περιοχή, αντιδρούν ΜΟΝΟ οι ανήλικοι Έλληνες μαθητές, διότι οι Έλληνες κάτοικοι φοβούνται, και οι μαγαζάτορες κατά πλειοψηφία έχουν στην δούλεψη τους Αλβανούς, ειδικά όλοι οι ταβερνιάρηδες (ΟΛΟΙ τους για τους οποίους αξίζει να σημειώσουμε έχουν αρνηθεί κατά εξακολούθηση να δώσουν δουλειά σε όποιο Ελληνόπουλο τους ζήτησε).

Ο κατά 4η τετραετία Συριζέος δήμαρχος Καλυβίων Πέτρος Φιλλίπου ανύπαρκτος στο πρόβλημα του χωριού, ίσως να έχει πάει κάπου διακοπές.

Η Άμεση Δράση , συλλαμβάνει καθημερινά τραμπούκους Αλβανούς και λαθρομετανάστες αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις οι κάτοικοι φοβούνται να κάνουν μηνύσεις για την καταστροφή της περιουσίας τους η ακόμα και τον ξυλοδαρμό τους οπότε αφήνονται ελεύθεροι!

Λίγες μέρες πριν οι Αλβανοί ξανα επιχείρησαν να κάνουν καταστροφές στην πλατεία και τα γύρω μαγαζιά φορώντας χαρακτηριστικά όλοι μπλουζάκια με το σήμα της Αναρχίας! Όταν όμως προσπάθησαν να κατεβάσουν τις σημαίες από την εκκλησία της πλατείας τότε οι Έλληνόψυχοι μαθητές με περίσσιο θάρρος μπούκαραν στην πλατεία και τους απέτρεψαν.

Έκτοτε.. Όμως.. Στοχοποιήθηκαν από τους Αλβανούς και καθημερινά τους την στήνουν , και έναν – έναν, (και μιλάμε για ηλικίες μαθητών 13 με 17) , τα απομονώνουν, τα χτυπάνε 10-10 οι Αλβανοί, ακόμα και τα χαρακώνουν με μαχαίρια!!!

Η 20μελής συμμορία Αλβανών έχουν και στέκι-Άσυλο στα Καλύβια στο γνωστό καφέ-παγωτατζίδικο ενός επίσης Αλβανού, στο οποίο συγκεντρώνονται καθημερινά, συσπειρώνονται, οργανώνονται, βγαίνουν κάνουν ότι κάνουν στην πλατεία και επιστρέφουν να πιούνε τον καφέ τους εκεί ανενόχλητοι..

Αυτά είναι μερικά από τα πράγματα που εξελίσσονται σε ένα μικρό χωρίο τα Καλύβια, αλλά τα ίδια σκηνικά διαδραματίζονται και σε άλλα μικρά χωριά της Ελλάδας, όπως στα Καλύβια που ποτέ δεν βλέπουν το φώς της δημοσιότητας γιατί δεν είναι Κολωνάκι.


Πηγή: Στόχος

Τούρκος ήπιε αίμα Ελληνοκύπριου παιδιού.

Ακούστε με καλά έχω διορισθεί εδώ με απευθείας διαταγή του Aρχηγού Στρατού Ξηράς. Ονομάζομαι Εσακ Οκται Γιλντιραν είμαι ο άνθρωπος που έκοψε στην Κύπρο το κεφάλι ενός μικρού Ελληνοκύπριου μπροστά στα μάτια του πατέρα του και ήπια το αίμα για κρασί.

Ακόμη μια τραγική πληροφορία για την δράση του Τουρκικού Στρατού κατα την εισβολή στην Κύπρο απο τον Τουρκικό Τύπο την ώρα που η Τουρκία αρνείται.................. να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην Τετάρτη Διακρατική να ανοίξει τα αρχεία σχετικά με την περίοδο 1974 και την πτυχή των αγνοουμένων.

Η Τουρκική εφημερίδα λοιπόν Σαφάκ αναφερόμενη στον θάνατο του Στρατηγού Κεμάλ Γιαμάκ (ο οποίος έλαβε μέρος στην εισβολή υπηρέτησε στο ειδικό γραφείο πολέμου και ήταν επικεφαλής φυλακών στο Ντιγιαμπακιρ στην συνέχεια) γράφει την μαρτυρία ενός κρατουμένου των φυλακών αυτών. Συγκεκριμένα ο κρατούμενος αναφέρει ότι το δεξί χέρι του εκλιπόντος αξιωματικού ο ταγματάρχης Οκται Γιλντιραν (συμμετείχε στην εισβολή μαζί με τον Γιαμάκ και υπηρέτησε στις προαναφερθείσες φυλακές) μόλις αυτοπαρουσιασθηκε ως επικεφαλής των φυλακών στις 24 Φεβρουαρίου του 1981 φώναξε προς τους Κούρδους κρατουμένους

Ακούστε με καλά έχω διορισθεί εδώ με απευθείας διαταγή του Αρχηγού Στρατού Ξηράς. Ονομάζομαι Εσακ Οκται Γιλντιραν είμαι ο άνθρωπος που έκοψε στην Κύπρο το κεφάλι ενός μικρού Ελληνοκύπριου μπροστά στα μάτια του πατέρα του και ήπια το αίμα για κρασί.


Η Εφημερίδα παρουσιάζει αυτή την μαρτυρία γράφοντας πως πέθανε ο πιο ειδικός αξιωματικός παίρνοντας μαζί του όλα τα μυστικά.
πηγη

Επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία

Την Τουρκία θα επισκεφθεί στις 6 Αυγούστου ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν έπειτα από πρόσκληση του Τούρκου ομολόγου του του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως ανακοίνωσε σήμερα............ το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού της Ρωσίας.

«Σήμερα ο επικεφαλής της κυβέρνησης Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν μία τηλεφωνική συνομιλία κατά τη διάρκεια της οποίας συμφώνησαν για μία επίσκεψη εργασίας του επικεφαλής της ρωσικής κυβέρνησης στην Τουρκία στις 6 Αυγούστου. Επιπλέον, ο κ. Πούτιν και ο κ. Ερντογάν έχουν συζητήσει για πολλά σχέδια οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας», ανέφερε η ανακοίνωση.

Πηγές: ΑΠΕ - ΜΠΕ Γαλλ. Πρακτορείο
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ...ΤΟΤΕ ΔΕΙΧΝΑΤΕ ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Λαθρομετανάστες σπάνε το μαγαζί Έλληνα εμπόρου κάτω από το κτίριο που έγινε επιχείρηση ελέγχου από δυνάμεις της Αστυνομίας.
Φυσικά και έχουν ευθύνες οι λαθρομετανάστες για αυτή την ενέργεια, αλλά τι ευθύνες να ζητήσεις από ανθρώπους εξαθλιωμένους...ειδικά όταν αυτοί είναι έρμαια επαγγελματιών αντιρατσιστών που τους γεμίζουν φούμαρα...
τις περισσότερες ευθύνες τις έχουν οι "Έλληνες" υποκινητές τους που βρέθηκαν στο σημείο.
και που για μια ακόμη φορά επιχείρησαν να εκμεταλευτούν καταστάσεις παίζοντας τους δήθεν ευαίσθητους!
Φυσικά η στοχοποίηση του συγκεκριμένου εμπόρου έγινε για μια ακόμη φορά από τη γνωστή για το ρουφιανιλίκι της σελίδα....δήθεν αντιπληροφόρησης με το όνομα indymedia....

δεν χρειάζονται περισσότερα σχόλια...
ένα μήνυμα μόνο προς το indymedia....

ΜΙΑ ΖΩΗ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΦΟΡΑΤΕ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ
ΤΟΤΕ ΔΕΙΧΝΑΤΕ ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

* Η φωτογραφία προέρχεται από το indymedia που φυσικά κάποιος δικός τους ήταν παρών και σε αυτό το επεισόδιο
πηγη

Εκκενώθηκε πόλη στο Τέξας εξαιτίας πυρκαγιάς σε εργοστάσιο χημικών

Οι αρχές φοβούνται μήπως η φωτιά πλησιάσει μια δεξαμενή όπου φυλάσσονται ποσότητες
Μία ολόκληρη πόλη 72.000 κατοίκων, η πόλη Μπράιαν, εκκενώθηκε στο Τέξας λόγω πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε σε εργοστάσιο χημικών προϊόντων.
Η πυρκαγιά δεν προκάλεσε τραυματισμούς όμως οι αρχές διέταξαν την εκκένωσή της, αφού πυκνός καπνός, που ήταν ορατός από απόσταση πολλών χιλιομέτρων, κάλυψε την πόλη.

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν............ επιχειρεί να κατασβέσει την πυρκαγιά καθώς υπάρχει κίνδυνος από μια δεξαμενή όπου φυλάσσονται τεράστιες ποσότητες νιτρικής αμμωνίας, συστατικού που χρησιμοποιείται στα λιπάσματα.

«Την αφήνουν να καίει. Ίσως να χρειαστούν πολλές ώρες» δήλωσε ο εκπρόσωπος του δήμου, Κένταλ Κέσελ.

Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε ένα γειτονικό πανεπιστήμιο και σε ένα κολέγιο.
Newsroom ΔΟΛ

Ερωτεύτηκε το … άλογο

Μια ιδιοκτήτρια στάβλου στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ είχε υποψίες για την άστατη ερωτική ζωή της φοράδας της με το όνομα Sugar. Έστησε λοιπόν ολόκληρο κύκλωμα παρακολούθησης του στάβλου με κρυφές κάμερες και έβγαλε λαβράκι.

Ο δραστήριος όμως επιβήτορας που προέκυψε, δεν ήταν κάποιο περήφανο Αραβικό άτι αλλά ένας «τρελαμένος» 50άρης, ο Rodell Vereen που το 2007 είχε ξανασυλληφθεί για απόπειρα βιασμού της Sugar.

Ο εν λόγω «μερακλής» πιάστηκε επ` αυτοφόρω από τις κάμερες, να χρησιμοποιεί.................. καρέκλα προκειμένου να καταφέρει να φτάσει την ταλαίπωρη φοράδα.

Ομολόγησε μάλιστα ότι «έχει ερωτική σχέση» με το άλογο και δήλωσε και σφόδρα ερωτευμένος!

Αυτή τη στιγμή πάντως κρατείται στη κοινοτική φυλακή ενώ η καημένη η Sugar παίρνει φάρμακα για να αντιμετωπίσει κάποια μόλυνση που της μετέδωσε ο ερωτιάρης Rodell.

Και μη χειρότερα.

Πηγή

Βαλερένγκα-ΠΑΟΚ [Τα γκόλ]

Πώς Να Κρατιέστε Στο Μετρό

Η καλλίγραμμη δεσποινίς της φωτογραφίας μας δείχνει έναν εναλλακτικό τρόπο με τον οποίο μπορείτε να κρατιέστε στο μετρό αλλά και στο λεωφορείο, τραμ κλπ. Αντί να κρατιέστε με το χέρι, μπορείτε να κρατιέστε με τον.........

www.funnypics.gr/

Νέο τρικ των δουλεμπόρων

«Λευκοί ζητιάνοι» κατακλύζουν Αθήνα και Θεσσαλονίκη! Νεαροί βουλγαρικής και ρουμανικής καταγωγής αλλά και Ρομά αναγκάζονται από τα αδίστακτα κυκλώματα επαιτείας να φορούν λευκά ρούχα και να βάφουν το πρόσωπό τους, όπως οι διάσημοι διασκεδαστές δρόμου (street entertainer) και οι μίμοι βενετσιάνικου καρναβαλιού.

Μόνο που οι ζητιάνοι δεν κάνουν ούτε μιμήσεις ούτε κάποιο ακροβατικό νούμερο. Αντίθετα, εξαναγκάζονται να περιφέρονται αμίλητοι από το πρωί μέχρι το βράδυ στα καφέ και τις πλατείες, κρατώντας καλαθάκια και ζητώντας............. ελεημοσύνη από τους περαστικούς.

Πρόκειται για το τελευταίο τέχνασμα των κυκλωμάτων επαιτείας, ώστε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και να κερδίσουν μεγάλα χρηματικά ποσά. Η νέα τακτική των δουλεμπόρων έχει ως αποτέλεσμα να παραγκωνιστούν οι ανάπηροι επαίτες και οι μαυροφορεμένες γυναίκες που ζητούσαν ελεημοσύνη στα πεζοδρόμια και τις πλατείες.

Η εμφάνισή τους προβληματίζει την Αστυνομία, η οποία πάντως περιορίζεται σε τυπικούς ελέγχους και επεμβαίνει μόνο όταν κληθεί από καταστηματάρχες και πολίτες. Εξάλλου, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις συλλήψεων επαιτών, τα θύματα αρνούνται να καταγγείλουν τους δουλεμπόρους επειδή φοβούνται τις συνέπειες. Επιπλέον, η Αστυνομία δεν μπορεί να τους απελάσει εφόσον προέρχονται από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η υπόθεση λήγει συνήθως με την επιβολή συμβολικού προστίμου, το οποίο δεν πληρώνεται ποτέ...

Στο σύνολό τους οι επαίτες είναι θύματα βουλγαρικών και ρουμανικών συμμοριών, οι οποίοι έρχονται στη χώρα μας με την υπόσχεση να βρουν αξιοπρεπή εργασία. Τα «αφεντικά» κρατούν τα χαρτιά τους και τους ξεκαθαρίζουν ότι μόνο εφόσον ζητιανεύουν θα έχουν στέγη και τροφή, αρπάζοντας μάλιστα τα χρήματα που κερδίζουν. Σύμφωνα με την Αστυνομία, το μεροκάματο ενός επαίτη αρχίζει από μερικές δεκάδες ευρώ και μπορεί να φτάσει έως και τα 300 ευρώ.

Πρόκειται για τεράστια ποσά, αν αναλογιστεί κανείς ότι στις περιοχές της Νοτιοανατολικής Βουλγαρίας από όπου προέρχονται οι περισσότεροι ζητιάνοι οι μισθοί δεν ξεπερνούν τα 200 ευρώ μηνιαίως. Ζουν σε τρώγλες
Σύμφωνα με την Αστυνομία, οι επαίτες- κυρίως Βούλγαροι και Ρουμάνοι και σπανιότερα Έλληνες Ρομά- κατοικούν σε διαμερίσματατρώγλες, που τους ενοικιάζουν οι εγκέφαλοι των κυκλωμάτων. Η «δουλειά» αρχίζει περίπου στις οκτώμισι το πρωί και τελειώνει το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα, προτού κλείσει η αγορά. Οι επαίτες έχουν συγκεκριμένο πόστο, συνήθως έξω από εκκλησίες και εμπορικά κέντρα καθώς σε κεντρικά σημεία της πόλης. Κάποιοι από αυτούς υποδύονται τους ανάπηρους. Η οδός Ερμού στο κέντρο της Αθήνας κατακλύζεται καθημερινά από «λευκούς ζητιάνους» που προσπαθούν να παραπλανήσουν τους καταναλωτές, ενώ στον εμπορικότερο δρόμο της πρωτεύουσας υπάρχουν αρκετοί διασκεδαστές που κάνουν μιμήσεις.
ΤΑ ΝΕΑ

iraklio web radio live

http://www.ustream.tv/channel/iraklio-web-radio
ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ NIOK LIVE..........

Οι πλουσιότεροι...

TreloKouneli

Το internet μας πάει μπροστά

ΚΩΝ. Σ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ΥΠ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ν.Δ. Α’ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
Με τα κυάλια εξακολουθεί να βλέπει η Ελλάδα τις ευρωπαϊκές επιδόσεις στη διείσδυση του γρήγορου internet, αφού η χώρα μας καταλαμβάνει την πέμπτη θέση από το τέλος στην πανευρωπαϊκή κατάταξη. Πιο μπροστά από εμάς είναι χώρες όπως η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Λετονία, η Λιθουανία, ενώ στην κορυφή βρίσκονται η Δανία και η Σουηδία.

Όλες οι χώρες που βλέπουν μπροστά επενδύουν στις νέες τεχνολογίες και στη νέα γενιά, ενώ εμείς κοιτάμε πώς θα περιορίσουμε τα blogs, την πολυφωνία και τη διακίνηση των ιδεών. Ντρέπομαι ως πολίτη................
και μετέπειτα ως πολιτικός, να βλέπω τη χώρα μου ουραγό. Θέλω γρήγορα αποτελέσματα, εφαρμογή νέων τεχνολογιών και δωρεάν πρόσβαση στο internet.

To internet είναι μια νέα μορφή δημοκρατίας και ελευθερίας. Όλα αυτά σας τα παραθέτω φίλοι bloggers, για να τεκμηριώσω παλαιότερες θέσεις μου για τη χρήση του διαδικτύου. Άλλωστε, στην παρουσίαση του βιβλίου μου ΄΄ Με άλλη ματιά ΄΄, στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ, είχα αφιερώσει ειδικό κεφάλαιο στις νέες τεχνολογίες.

Σας καλώ να κάνουμε μια διαδικτυακή επανάσταση και να βάλουμε στο περιθώριο ότι αναχρονιστικό και παλαιοκομματικό υπάρχει στην Ελλάδα μας. Μπορούμε να το κάνουμε, αρκεί να το πιστέψουμε.

Τι κοινό έχουν ο Παπανδρέου με τον Κετσπάγια???

Όπως φαίνεται διανύουμε την χρονιά των καραφλών...

H μητέρα του Jackson κέρδισε την κηδεμονία

H κηδεμονία των τριών παιδιών του Michael Jackson, Prince, Paris και Blanket, δόθηκε οριστικά στη μητέρα του βασιλιά της Ποπ.
Ο δικηγόρος της οικογένειας δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένος με την απόφαση και μάλιστα πρόσθεσε πως δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη λύση αυτή τη στιγμή για τα παιδιά από το να μεγαλώσουν με ευθύνη της γιαγιάς τους.
Όσον αφορά τη μητέρα τους, ο ίδιος δήλωσε πως σύντομα θα ανακοινωθούν όλες οι σχετικές λεπτομέρειες.
http://www.athensbars.gr/

Παραδίδεται και ο δεύτερος κλάδος της γέφυρας Αράχθου.

http://epirus-ellas.blogspot.com
Παραδίδεται στην κυκλοφορία τις επόμενες ώρες και πάντως το αργότερο μέχρι αύριο το πρωί, το δεύτερο σκέλος της γέφυρας στον Άραχθο.

Αυτή την ώρα ολοκληρώνονται κάποιες επεμβάσεις που αφορούν την σήμανση (διαγράμμιση, όρια ταχύτητας), από τις δύο πλευρές της γέφυρας.

Στις τέσσερις το απόγευμα η κυκλοφορία θα γίνεται μόνο από την καινούργια πτέρυγα, δεδομένου ότι στην παλιά θα διορθώνονται οι διαγραμμίσεις που είχαν γίνει όταν η κυκλοφορία των οχημάτων γινόταν μόνο από την πλευρά της.
Οι εργασίες πρόκειται να...

ολοκληρωθούν μέχρι το βράδυ οπότε, είτε το βράδυ, είτε τις πρώτες πρωινές ώρες αύριο το έργο θα δοθεί ολόκληρο σε χρήση και χωρίς κορδέλες ή άλλες φιέστες.

Έτσι, με την ολοκλήρωση και του δεύτερου κλάδου της γέφυρας Αράχθου το τελευταίο κομμάτι της Εγνατίας που απομένει είναι η γέφυρα Περιστερίου, μετά την έξοδο της σήραγγας στην περιοχή Δεματίου. Έργο το οποίο υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί εντός του έτους.
Στο μεταξύ συνεχίζονται οι συζητήσεις που αφορούν στη χωροθέτηση των διοδίων και όλα δείχνουν πια ότι οι σταθμοί διοδίων που θα δημιουργηθούν και οι οποίοι είναι πιο κοντά στην Ήπειρο, είναι ένας στον Κόμβο Τύριας και ένας δεύτερος στον Βενέτικο του νομού Γρεβενών.

Η Εγνατία λοιπόν μετά από τρεις δεκαετίες, είναι έτοιμη.

Οι "Έλληνες" αριστεροί στην τσέπη είναι πιο δεξιοί κι απ' τους δεξιούς!!!

Χωρίς μεγάλες διαφορές με το προηγούμενο οικονομικό έτος εμφανίστηκαν οι περιουσίες των πολικών αρχηγών, σύμφωνα με τις δηλώσεις του «πόθεν έσχες» τους.
Η οικονομική κρίση δεν φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την πολιτική ηγεσία του τόπου η οποία κατορθώνει να διατηρεί τα κεκτημένα της το 2008.

Καραμανλής και Καρατζαφέρης δηλώνουν εισόδημα κάτω των 100,000€, Παπανδρέου και Παπαρήγα λίγο πάνω, ενώ ο Κυρ-Αλέκος ο γνωστός αγγίζει σχεδόν τις 200,000€ , λεφτά τίμια μέσα από την ενασχοληση του με τον αναρχικο χωρο και τις λοιπές ανθελληνικές και επιχειρηματικές του δραστηριοτητες (ξενοδοχεία, μετοχές σε 8 εταιρείες κ.α.).................







...............Αλέκος Αλαβάνος

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει συνολικό εισόδημα 193.237 ευρώ, εκ των οποίων 84.382 ευρώ από βουλευτική αποζημίωση. Ο κ. Αλαβάνος πέραν της προβλεπόμενης εισφοράς υπέρ των κομμάτων από τα εισοδήματά του ενίσχυσε των Συνασπισμό με 15.000 ευρώ.

Διαθέτει 1/12 ξενοδοχείου στην Τήνο, το 50% αγροτικού οικήματος στην Τήνο, και ένα διαμέρισμα 61,7 τ.μ. στο ίδιο νησί. Διαθέτει επίσης ένα σπίτι και μία αποθήκη στην Πεντέλη 190 τ.μ. και 60 τ.μ. αντίστοιχα, ένα διαμέρισμα στα Χανιά 180 τ.μ. και το 25% άλλης μίας κατοικίας, επίσης στα Χανιά.

Διαθέτει επίσης ένα διαμέρισμα στην Αθήνα 80 τ.μ., μια αποθήκη στο Ηράκλειο Κρήτης, ένα διαμέρισμα στις Βρυξέλλες 60 τ.μ., ένα αγροτεμάχιο εξολοκλήρου στα Χανιά και άλλα δύο κατά 50%.

Σε οχτώ εταιρίες έχει 8750 μετοχές, ενώ οι καταθέσεις από κοινού με τη σύζυγό του ανέρχονται σε 510.550 ευρώ σε 5 τράπεζες.

Τέλος, διαθέτει 2 αυτοκίνητα εκ των οποίων το ένα 1400κυβικών και το δεύτερο 1600 κυβικών.

Διαβάστε τα "πόθεν έσχες" όλων των πολιτικών αρχηγών εδω

Μήνυση Βιτάλη κατά Μίχα Ελευθεροτυπίας.

Μήνυση για συκοφαντική δια του τύπου δυσφήμηση κατά του δημοσιογράφου της Ελευθεροτυπίας κ. Τάκη Μίχα υπέβαλλε στην εισαγγελία Αθηνών, ο δημοσιογράφος και εκπρόσωπος Τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου κ. Σταύρος Βιτάλης.

Η μήνυση αφορά σε δημοσίευμα που υπογράφει ο κ. Μίχας στην Ελευθεροτυπία της 25ης Ιουλίου 2009 και στην οποία αναφέρεται στους Έλληνες εθελοντές μαχητές στη Σερβία, «ως παραστρατιωτικούς που έλαβαν μέρος στην σφαγή της Σρεμπρενίτσα».
Μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά την κατάθεση της μήνυσης, ο κ. Βιτάλης τόνισε μεταξύ άλλων:................. «Η μήνυση αυτή κατατίθεται για να ξεκαθαρίσει επιτέλους και δικαστικά το σκηνικό αυτό των υποτιθέμενων Ελλήνων εγκληματιών πολέμου της Βοσνίας, στο οποίο ο κ. Μίχας έχει επανειλημμένα αναφερθεί. Θα κληθεί λοιπόν ο κ. συνάδελφος να αποδείξει αυτή τη φορά ενώπιον της δικαιοσύνης, όσα καταμαρτυρεί κατά των Ελλήνων εθελοντών. Το ότι δηλαδή οι μαχητές αυτοί που βρέθηκαν δίπλα σε έναν λαό που τον κατακρεούργησαν οι διεθνείς συμμορίες, κλέβοντάς του τα σπίτια του, την πατρίδα του, την αξιοπρέπειά του α) ότι ήταν παραστρατιωτικοί και β) ότι έπραξαν σφαγές στη Σρεμπρένιτσα.

Ήμουν ο άνθρωπος εκείνος, που βοήθησε στην συγκρότηση και την οργάνωση των Ελλήνων εθελοντών. Με δική μου μάλιστα συνεννόηση με το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας, όλοι οι Έλληνες εθελοντές που κατέφθαναν στη Σερβική Δημοκρατία, εντάσσονταν στις δυνάμεις του τακτικού στρατού, με κύριο κορμό και βάση το Σώμα της Ρωμανίας. Παράλληλα, οι Σέρβοι διοικητές τους είχαν σαφή εντολή την οποία και τήρησαν κατά γράμμα, να μην συμμετέχουν οι Έλληνες εθελοντές, σε καμία επιθετική επιχείρηση. Μιας πραγματικότητας της οποία ήμουν από το 1993 έως το 1996 αψευδής αυτόπτης μάρτυς, με τον βαθμό μάλιστα του Ταγματάρχη κατ? απονομή του Σερβικού Στρατού της Voiska Republika Srpska.

Στην υπόθεση της ανακατάληψης της πόλης Σρεμπρενίτσα από τους Σέρβους, ήμουν παρών σε όλες τις επιχειρήσεις, μαζί με κλιμάκιο Σέρβων ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών. Κανείς από τους Έλληνες εθελοντές, δεν συμμετείχε στις μάχες μέσα ή γύρω από την πόλη αυτή. Αντιθέτως, οι Έλληνες εθελοντές, συνέχισαν να κρατούν το προκεχωρημένο φυλάκιό τους, ανατολικά της πόλης Βλασένιτσα. Ένα φυλάκιο το οποίο κράταγαν από την ημέρα της συγκρότησής τους σε τακτική διμοιρία, με Λοχαγό, Υπολοχαγό, Ανθυπολοχαγό, Αρχιλοχία και Λοχία και επικεφαλής τον Σέρβο Ταξίαρχο, Σβόνγκο Μπάγιαγκιτς.

Όλη η Ελλάδα γνωρίζει πως οι Έλληνες εθελοντές, τύγχαναν της ευρύτατης αποδοχής, τόσο της ελληνικής κοινωνίας στο σύνολό της, όσο και της στήριξης από πολιτικά πρόσωπα, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, δεδομένης της ιδιαίτερα θερμής φιλίας του Ανδρέα Παπανδρέου με τον Ράντοβαν Κάραζιτς, αλλά και της Ν.Δ., λόγω των τότε φιλικών διπλωματικών διαμεσολαβήσεων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Σήμερα φυσικά, ισχύουν το «ουαί τοις ηττημένοις» και το «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξηλεύεται». Έτσι λοιπόν, στο πλαίσιο μιας λογικής ενοχοποίησης της χώρας μας, με ψεύδη και αναπαραγωγή μαύρης κατά της πατρίδας μας προπαγάνδας, ο κ. Μίχας και οι συν αυτώ, φέρουν και επαναφέρουν την υπόθεση των Ελλήνων εθελοντών, για να μαυρίσουν ακόμη περισσότερο την εικόνα της χώρας μας διεθνώς.

Αυτή την φορά όμως και ενώπιον της δικαιοσύνης, είμαι πολύ περίεργος να δω τα στοιχεία του κ. Μίχα και των συν αυτώ, που αποδεικνύουν ότι ήμασταν παραστρατιωτικοί και κάναμε σφαγές στην Σρεμπρένιτσα. Πραγματικά η δίκη αυτή θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μια που για πρώτη φορά, θα έλθουν στην επιφάνεια αλήθειες οι οποίες ίσως δεν βολεύουν σε πολλούς.

Ξεκαθαρίζω πως δεν στρέφομαι κατά της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, της οποίας εξάλλου υπήρξα κάποτε συνεργάτης με πρωτοσέλιδο μάλιστα αποστολής μου για λογαριασμό της στη Νικαράγουα. Στην εφημερίδα αυτή, γράφουν έντιμοι συντάκτες, καταξιωμένοι στη συνείδησή μας για τον σεβασμό των κωδίκων δημοσιογραφικής δεοντολογίας, όπως μας τις δίδαξαν οι παλιότεροι όπως ο Αστέρης ο Στάγγος και ο Λούης ο Δάνος. Με φωτεινότερο κατ? εμέ τουλάχιστον παράδειγμα την κ. Κύρα Αδάμ αλλά και πολλούς άλλους συντάκτες της, τους οποίους και καλώ και παρακαλώ να στηρίξουν τον αγώνα αυτό για την ανεύρεση και της ιστορικής αλλά και της δημοσιογραφικής αλήθειας.

Τέλος ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή τους να καταθέσουν ως μάρτυρες τους κ.κ. Στέλιο Παπαθεμελή, Δημήτρη Βουνάτσο, Νεοκλή Σαρρή και Κώστα Ζουράρι. Ευχαριστώ επίσης τους δικηγόρους μου Κορίνα Ρεπούση, Φαήλο Κρανιδιώτη και Οδυσσέα Νίκου για την αμέριστη βοήθειά τους. Η αλήθεια θα λάμψει, είμαι σίγουρος, και κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του».
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΜΜΕΤ

Πρωινός καφές με την Ευγενία

Η πρώην παρουσιάστρια της εκπομπής “Η στιγμή της αλήθειας”, μετά από ένα χρόνο σχεδόν στην βραδινή ζώνη, από το φθινόπωρο θα ξυπνάει κάθε πρωί για να μας κερνάει πρωινό καφέ. Να σημειώσουμε ότι είναι η πρώτη φορά που στον καναπέ του “Πρωινού Καφέ”, θα καθίσει μελαχρινή παρουσιάστρια.

Προκλητική απόφαση Μπερίσα

Σύμφωνα με τον Αλβανικό τύπο ο Πρωθυπουργός της χώρας δεσμεύεται σε σύντομο χρονικό διάστημα να εξαλειφθούν όλες οι ξενόφερτες τοπωνυμίες σε πόλεις ,χωριά και συνοικίες καθώς και στις πινακίδες των καταστημάτων και να αντικατασταθούν με αλβανικές.

Η απόφαση ελήφθη χθες όπου μεταξύ άλλων ειπώθηκε πως η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να στείλει τις προτάσεις της για τις νέες ονομασίες που θα είναι από τα .................... ''αρχαία αλβανικά''.

Αφορμή γι' αυτή την απόφαση ήταν η απόρριψη από το Υπουργικό Συμβούλιο της Αλβανίας αίτησης για χορήγηση άδειας λειτουργίας ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου με την επωνυμία ''Logos''.

'Οπως γίνεται αντιληπτό στόχος του Μπερίσα δεν είναι άλλος από τις ελληνικές τοπωνυμίες στο Νότο της χώρας.

Μόνη αντίδραση μέχρι στιγμής είναι από τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της χώρας, Πασκάλ Μίλο.Ο κ. Μίλο χαρακτήρισε γελοία την απόφαση Μπερίσα που θυμίζει το δικτατορικό καθεστώς Χότζα όπου εκατοντάδες χωριά είχαν αποκτήσει σοσιαλιστικές ονομασίες.
chaonia on line

Γαβρίσματα γύρω από την Ακρόπολη

Γράφει: Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ
Καθηγητής στο Πάντειο

Κάθε φορά πια που το σημερινό ελληνικό κράτος ή οι θεσμοί που το αποτελούν επιχειρούν, ενδεχομένως με λανθασμένο τρόπο, να διασώσουν κάποια στοιχεία της ιστορικής πολιτισμικής ταυτότητας της νεοελληνικής κοινωνίας- ή έστω να διατηρήσουν κάτι από την πολιτική αυτονομία με την οποία λαμβάνονται σε επίπεδο εξουσίας, όλες οι αποφάσεις ενός, θεωρητικά τουλάχιστον, εθνικά ανεξάρτητου κράτους, εμφανίζεται σε πολλά «προοδευτικά» ΜΜΕ της χώρας η άμεση καταγγελία της προσπάθειας αυτής.

Η καταγγελία αυτή εισάγεται συχνά με τη φράση-κλισέ «διεθνής σάλος από…».

Υποδηλώνεται έτσι ότι υπάρχει...........................

μία «ομόφωνη διεθνής κατακραυγή του πολιτισμένου δυτικού κόσμου κατά της Ελλάδας, με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία μας εκθέτει διεθνώς». Υποδηλώνεται επίσης ότι τα δημοκρατικά ΜΜΕ της χώρας δεν κάνουν σε αυτή την περίπτωση τίποτε άλλο παρά να μας «ενημερώνουν αντικειμενικά» για την ύπαρξη αυτής της κατακραυγής.

Σε αυτή τη λογική του πειθήνιου αποικιοκρατούμενου και πολιτισμικά υπανάπτυκτου Έλληνα ( δηλαδή του «συντηρητικού λαού» και της κυβέρνησης του ), η κοινωνία μας δέχεται μαθήματα δημοκρατίας και ελεύθερης έκφρασης από τον «πολιτισμένο κόσμο». Οι δημοσιογράφοι «ενημερώνουν την κοινή γνώμη της χώρας» για τα παραπάνω «μαθήματα» πολιτικά ορθής συμπεριφοράς, συμβάλλοντας έτσι στον ιδεολογικό της εκσυγχρονισμό.


Ως πρόσφατο δείγμα γραφής του εγχειρήματος της καταγγελίας των πρακτικών που «προκαλούν διεθνή σάλο», αναδείχθηκε από τα ΜΜΕ η αντιπαράθεση μεταξύ του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά με το Υπουργείο Πολιτισμού και τον διευθυντή του νέου μουσείου της Ακρόπολης.


Όπως καταγγέλλει ο σκηνοθέτης, λογοκρίθηκε, στο φιλμάκι του Γαβρά περί της ιστορίας της Ακρόπολης, ένα τμήμα του ενημερωτικού υλικού που δείχνει ρασοφόρους του βυζαντινού Μεσαίωνα, σκαρφαλωμένους στα διαζώματα της Ακρόπολης, να καταστρέφουν με λύσσα τα αετώματα και τα αρχαία γλυπτά. Όλοι οι γνωστοί εκσυγχρονιστές της χώρας ( όπως, λόγου χάρη, η κ.Δαμανάκη) έσπευσαν βέβαια αμέσως να παρέμβουν στον «διάλογο» για να καταγγείλουν τον σκοταδισμό ή τον «εναγκαλισμό του κράτους με την Εκκλησία» και να ζητήσουν την παραίτηση των υπευθύνων για την αποτρόπαιη πράξη της λογοκρισίας.


Δεν υπάρχει βέβαια καμία αμφιβολία για το ότι η Εκκλησία, ήδη από τα χρόνια της αγωνίας του αρχαίου κόσμου (και κυρίως μετά τον Ιουλιανό), επιδόθηκε με το πάθος και το φανατισμό τής τότε νέας μονοθεϊστικής θρησκείας, στην καταστροφή των ειδώλων και των ναών του αρχαίου κόσμου.

Η όποια σύγκριση των καταστροφών αυτών, που προκάλεσε μια θρησκεία που προσπαθούσε ακόμα τότε να επικρατήσει, με τις καταστροφές που προκάλεσαν αργότερα οι διάφοροι ξένοι «περιηγητές», είτε λόγω των ίδιων πάνω-κάτω χριστιανικών πεποιθήσεων, είτε λόγω του αρχαιοκάπηλου ρομαντικού θαυμασμού τους προς τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, είναι δύσκολη και επισφαλής, αφού δεν υπάρχουν επίσημες καταγραφές των άπειρων κλοπών και καταστροφών που υπέστησαν τα δημιουργήματα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού από όλες αυτές τις ιδεολογικές και εθνικές κατηγορίες των ανθρώπων που για διάφορους λόγους «λοξοκοιτούσαν» επί αιώνες τα μνημεία του.

Πάνω σε αυτή την ιστορική πραγματικότητα, ο οποιοσδήποτε σκηνοθέτης είναι βέβαια ελεύθερος να φαντάζεται και να δημιουργεί τις εικόνες της φανατικής αποκαθήλωσης ή της αρπαγής και της λεηλασίας των ειδώλων του αρχαίου κόσμου όπως το επιθυμεί, ανάλογα με τις καλλιτεχνικές και πολιτικές του ευαισθησίες. Και οι ευαισθησίες του κ.Γαβρά τον οδηγούν να δώσει έμφαση όχι τόσο στους δυτικούς ληστές και καταστροφείς, όσο στους εγχώριους θρησκόληπτους εχθρούς των μνημείων της Ακρόπολης. Δική του επιλογή, που η λογοκρισία, με τη γνωστή πολιτική της αδεξιότητα, τείνει να αναδείξει σε «κρατικά αποσιωπημένη μεγάλη ιστορική αλήθεια».

Το πραγματικό πολιτικό και πολιτισμικό ερώτημα ωστόσο που θα έπρεπε να τεθεί όσον αφορά την ιστορική αλήθεια σχετικά με τις σημερινές καταγγελίες του ρόλου της Εκκλησίας στις καταστροφές των αρχαίων ναών είναι άλλο: γιατί η συζήτηση ανακινείται από τα εγχώρια ΜΜΕ ως επίκαιρη ακριβώς τώρα, που το θέμα με τα Ελγίνεια έχει ήδη αναδειχτεί σε παγκόσμιο ζήτημα προς προβληματισμό, λόγω κυρίως του νέου μουσείου της Ακρόπολης;

Πώς έγινε και κάποιοι θυμήθηκαν ξαφνικά το αντιειδωλολατρικό μένος και το θρησκευτικό φανατισμό της χριστιανικής Εκκλησίας; Υπάρχει μήπως σε όλες αυτές τις καταγγελίες το «αντιθρησκευτικό» πάθος μιας νέας παγκόσμιας πολιτικής θρησκείας, που αυτή τη φορά ορκίζεται στο όνομα της εκκοσμίκευσης, του επιστημονισμού ή του «εξορθολογισμού»; Μιας νέας θρησκείας, της οποίας οι ιεραπόστολοι δεν φορούν πλέον ράσα, αλλά χρησιμοποιούν τους άμβωνες των ΜΜΕ και της εκπαίδευσης για να αποδομήσουν μέσω του λόγου και των εικόνων τα λαϊκά ερείσματα και τις πολιτιστικές παραδόσεις που έχει πλέον αποκτήσει ιστορικά η ορθόδοξη εκκλησία στην νεοελληνική κοινωνία. Μια νέα θρησκεία που αγωνίζεται να αποσταθεροποιήσει την παλιά, με το ίδιο, αν όχι περισσότερο πάθος που παλαιότερα έδειξε ο χριστιανισμός εναντίον των ιερών και των οσίων του αρχαίου κόσμου.

Υπάρχει μήπως η διάθεση ( στο όνομα λόγου χάρη του «αντιεθνικισμού», της παγκοσμιοποίησης και λοιπών εκπραγματισμένων ιδεολογημάτων της νεοφιλελεύθερης και πολιτισμικά αποικιοκρατούμενης «παγκόσμιας κοινωνίας των πολιτών»), να αμφισβητηθεί η αίσθηση, κοινή στους περισσότερους ευρωπαίους πολίτες και όχι μόνο στους Έλληνες, ότι τα μάρμαρα και όλος ο γλυπτός ή μη αρχαίος πολιτισμός που αναπτύχθηκε στον τόπο αυτό, ανήκουν σε αυτόν και στους ανθρώπους που συνεχίζουν να ζουν στο έδαφος του, να μιλούν ελληνικά και να έχουν αρκετές πολιτισμικές αναφορές που ενδεχομένως κατάγονται ιστορικά από τον αρχαίο κόσμο, παρά ίσως τις πολλές προσπάθειες των κύκλων της Εκκλησίας να ξεριζώσουν τα κατάλοιπα του παγανισμού και της ειδωλολατρείας από τις κοινωνίες που διαδέχτηκαν ιστορικά τον αρχαίο κόσμο και κατοίκησαν με τη σειρά τους τον τόπο;

Μήπως οι μονομερείς σημερινές καταγγελίες του εγχώριου χριστιανισμού δεν αποβλέπουν παρά στη γνωστή «ιδεολογική υποβάθμιση» του συνόλου της βυζαντινής και μεταβυζαντινής παράδοσης, που ορισμένοι Έλληνες δυτικόφιλοι εκσυγχρονιστές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μονόπλευρα ως θρησκόληπτη και βαθιά αντιδραστική ή ως φρένο στα ρομαντικά αναγεννησιακά ιδεώδη του δυτικού ευρωπαϊκού κόσμου, στα οποία βεβαίως πίστευαν όλοι οι Ευρωπαίοι «φιλέλληνες» πλιατσικολόγοι, μεταξύ των οποίων και ο Έλγιν;

Μήπως άραγε ο σοσιαλφιλελεύθερος κ. Γαβράς φαίνεται να εμφανίζεται στα ελληνικά ΜΜΕ ως καλλιτέχνης παγκοσμίου φήμης που λογοκρίθηκε μόνο και μόνο για να διαφημιστούν οι προκλητικές σκηνές με καταστροφείς της Ακρόπολης που δεν προέρχονται ούτε από την Αγγλία ούτε από τη Γαλλία αλλά από τα σπλάχνα της ορθόδοξης εκκλησίας;

Μήπως με τη νοοτροπία του αποικιοκρατούμενου που ζει ως κοσμοπολίτης στο Παρίσι, ο άνθρωπος θεώρησε απαραίτητο να διαφωτίσει τους «ιθαγενείς» πρώην συμπατριώτες του για τον αρνητικό ρόλο των σημερινών θρησκευτικών τους παραδόσεων;

Μήπως υπονοεί ότι οι Έλληνες και το ελληνικό κράτος θα έκαναν καλά να σταματήσουν να διεκδικούν τα μάρμαρα ( που αποτελούν άλλωστε «κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας» νέσ-πα;) και τα οποία οι δυτικοί «φίλοι της Ελλάδας» μπόρεσαν να διασώσουν από τη σκοταδιστική λαίλαπα του εγχώριου ιερατείου;

Μήπως ο «ποιητής θέλει να πει» ότι θα κάναμε καλά να αφήσουμε κατά μέρος τις παραδοσιακές δυσπιστίες προς τους λατίνους και τα «αντιιμπεριαλιστικά» ιδεολογικά τους παράγωγα και να «κοιτάξουμε τα χάλια μας», αποκτώντας και εμείς επιτέλους μια κοσμοπολίτικη αυτογνωσία; Μήπως ακόμα ο άνθρωπος κατά βάθος πιστεύει ότι τελικά οι ελληνικές αρχαιότητες διακοσμούν μια χαρά το Λούβρο και δεν χρειάζεται καθόλου να επαναπατριστούν;

Δικαίωμα του να υπονοεί και να πιστεύει ό,τι θέλει. Δικαίωμα μας επίσης να κρίνουμε τις απόψεις του και το έργο του-και να αναλύουμε από ποια συγκεκριμένη ιστορικά πολιτική και πολιτισμική σκοπιά απορρέουν.

Μήπως θα πρέπει λοιπόν να αντιτείνουμε ότι ο ρόλος των «πολιτισμικών εταίρων» της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και των ιδεοληψιών της έχουν αρχίσει να κουράζουν ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης;

Μήπως θα πρέπει να επαναλάβουμε ότι εδώ « στο Ελλάντα» το κήρυγμα του είδους αυτού το έχουμε τόσο πολύ ακούσει τελευταία που αρχίζει να μας δημιουργεί μια αφόρητη πλήξη;

Μήπως θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο συμπαθής κ. Γαβράς δεν είναι παρά ένας μέτριος σκηνοθέτης που, εξόριστος λόγω δικτατορίας στη Γαλλία (και αφού έπιασε την καλή με το «Ζ» που συγκίνησε τις δυτικές και λατινοαμερικανικές κοινωνίες), δεν κατάφερε στη συνέχεια να κάνει παρά ελάχιστες αξιόλογες ταινίες σε όλη του τη ζωή; Ότι αν και γνωστός Έλληνας καλλιτέχνης του εξωτερικού, το είδος του πολιτικού κινηματογράφου που έκανε μέχρι σήμερα είναι μάλλον απλοϊκό;

Το έργο του κ.Γαβρά παραμένει εντούτοις ενδιαφέρον και αξιόλογο. Δεν είναι όμως τίποτα παραπάνω- παρά μόνο ίσως για τους εγχώριους «εθνικόφρονες κοσμοπολίτες» που βαυκαλίζονται, είτε αυθόρμητα είτε κατά ιδεολογική παραγγελία και με τη μεσιτεία των ΜΜΕ, με τις «εξέχουσες προσωπικότητες των Ελλήνων της διασποράς», δηλαδή των διαφόρων φουκαράδων που μας δίνουν μαθήματα «πολιτικής ορθότητας» ή μας ανακαλούν στην τάξη, αποκαλώντας μάλιστα "φουκαρά" τον διευθυντή του μουσείου της Ακρόπολης...


Πηγή:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21187#21187

Μια φορά και έναν καιρό -Στου Αποστόλη το κουτούκι

Πολλά χρόνια πριν ακουστεί από ραδιοφώνου το γνωστό τραγούδι «στ' Αποστόλη το κουτούκι» υπήρχε ένας Αποστόλης με κουτούκι κατά Βουρλοπόταμο μεριά.

Ο εν λόγω Αποστόλης μόλις συνεπλήρωσε τας εγκυκλίους σπουδάς του ως «βοηθός παντοπώλου», ή χυδαϊστί σαν «μπακαλόγατος», βρήκε ευτραφή νεάνιδα, ετών τριανταπέντε κατά δήλωσιν, της οποίας τα κάλλη και τα πάχη ήσαν δυσαναλόγως μεγαλύτερα του «κομποδέματος» που διέθετε. Βοηθούντος όμως του πάλαι ποτέ Διογένη, που διεκήρυξε ότι «λυχνίας σβησθείσης» κ.λπ., ευρέθησαν ένα απόγευμα Κυριακής «ενωμένοι ενώπιον Θεού και ανθρώπων εις σάρκαν μίαν», αν και πολλοί κακοήθεις ισχυρίζοντο πως η αναφορά στην ένωσή τους................

περιορίζετο στους ανθρώπους, διότι με τον Θεό είχανε ξεμπερδέψει σε χρόνο ανύποπτο...

Έτσι το σπιτάκι που διέθετε η νύφη, προϊόν πατρικού μόχθου, που τα χρόνια εκείνα αποκαλούσαν «προίκα», εστέγασε στην αρχή τον έρωτά τους και αργότερα υποτυπώδες παντοπωλείο, σταθμό Α΄ βοηθειών για τις απρόβλεπτες ανάγκες της γειτονιάς, διότι τα κανονικά μπακάλικα ήταν μακριά από την αραιοκατοικημένη συστάδα οικίσκων που κατ' ευφημισμόν αποκαλούσαν οικισμό.

Με το μεγάλωμα της οικογένειας άρχισαν να μεγαλώνουν κατά παράδοξο τρόπο και οι... ανάγκες της. Και επειδή τα έσοδα από το μπακάλικο δεν επαρκούσαν για να τις καλύψουν, ο Αποστόλης αγόρασε μερικά σιδερένια τραπεζάκια και καρέκλες με ψάθα από τον γύφτο και μετέτρεψε το μαγαζί και σε κουτούκι. Το μενού ταμπλ ντ' οτ θα προερχόταν από τα εμπορεύματα του παντοπωλείου, δηλαδή κεφαλοτύρι και φέτα, ελιές θρούμπες, παστές σαρδέλες, άντε και καμιά ρέγκα. Σε ειδικές περιπτώσεις, ως «βελτίωσις συσσιτίου» που λέγαμε στον στρατό, θα υπήρχε σαλάμι αέρος και μορταδέλα, που αν τα έβλεπε υγιεινολόγος, περιγράφοντάς τα θα 'παιρνε διδακτορικό...

Ήμασταν μια παρέα τρία τέσσερα άτομα, τακτικοί θαμώνες στο κουτούκι που το είχαμε για στέκι. Ήσαν ταπεινοί και πεντανόστιμοι οι μεζέδες, αλλά κυρίως το μαγαζάκι διέθετε μια περίεργα ζεστή ατμόσφαιρα στον απροσδιόριστο εκείνο χώρο. Λόγω στενότητος δεν έβαζε δικό του κρασί, είχε μόνο ένα μικρό βαρελάκι και απ' αυτό κάλυπτε τις ανάγκες της επιχείρησης. Εξάλλου «κρασί δι' οικίας» δεν πουλούσε, όπως συνήθιζαν οι κανονικές ταβέρνες. Εκτός όμως της ρετσίνας της κεχριμπαρένιας, αχτύπητοι ήταν και οι... καβαλιέροι της. Η φέτα κολλούσε στα χείλια σου απ' το πάχος και το κεφαλοτύρι είχε τέτοια νοστιμιά που δεν υπάρχουν λόγια για να την περιγράψουν. Το «κεφάλι» του σαν στρογγυλό ταψί, 8-10 πόντους ύψος, έσταζε βούτυρο. Παλαιωμένο ποιος ξέρει πόσο καιρό στο τυροκομείο ή στον έμπορο, χωρίς να 'χουνε αφαιρέσει κανένα από τα συστατικά του, κάθε μέρα που έμενε στο ράφι αποκτούσε περισσότερα χαρίσματα.

Δεν φορούσε κόκκινη ζώνη ο Αποστόλης ούτε παπιγιόν. Μια γκρίζα μπλούζα τον συνέδεε με την εποχή που ο κυρ Ανέστης, τ' αφεντικό του, τον είχε του κλώτσου και του μπάτσου. Το «κουβέρ» ήταν μια λαδόκολλα για τραπεζομάντιλο κι άλλες μικρότερες για... πιάτα. Ζύγιζε το τυρί, τις σαρδέλες ή τη μορταδέλα και τ' ακουμπούσε με ευγένεια και τακτ μπροστά στον πελάτη, η συμμετοχή του οποίου (διότι μέσα εκεί επικρατούσε μια συμμετοχική δημοκρατία), περιοριζόταν στο να χτυπήσει τις σαρδέλες στο τραπέζι για να τους φύγει το περίσσιο αλάτι, λέγοντας το στερεότυπο:

«Θα μας λυσσάξεις. Σκέτο αλάτι μας πουλάς!». Κι ο κακομοίρης διαμαρτυρόταν, έκανε το σταυρό του κι ορκιζόταν πως δεν το κάνει επί τούτου αλλά έτσι τις πουλάνε οι εμπόροι. Υπήρχε και επιδόρπιο. Χαλβάς μπακαλίσιος. Έφερνε η Αποστόλαινα από το σπίτι μισό λεμόνι κι ένα σακουλάκι τοσοδούλι από σελοφάν με κανέλα, που είχε πιο πολλά γράμματα η συσκευασία του παρά περιεχόμενο...

Στον τοίχο ήταν κρεμασμένη μια κιθάρα, κληρονομιά από έναν εργένη τραγουδιστή που πέθανε -Θεός σχωρέστον- κι όταν κάποιος μεράκλωνε, με την άδεια του μαγαζιού, τραγουδούσε σότο βότσε τους καημούς του. Τότε μεράκλωνε κι ο μαγαζάτορας κι έδινε παραγγελιά στη γυναίκα του, που κρυφοκοίταγε από μέσα, να τηγανίσει δυο αβγά προσφορά του στους γλεντζέδες.

Λίγο πολύ, όσοι συχνάζαμε γνωριζόμασταν, χωρίς να 'χουμε πολλά πάρε δώσε. Μια «καλησπέρα» με την άφιξή μας και μια «καληνύχτα» ψιλοτρικλίζοντας στην αναχώρηση ήταν οι μόνοι τροφοδότες των μεταξύ μας... δημοσίων σχέσεων. Κάθε παρέα ήταν ένα ολοκληρωμένο σύνολο, μη συμβατό με τις άλλες παρέες.

Η κυρία Αποστόλαινα εμφανιζόταν μόνον όταν έπεφτε πολλή δουλειά. Γέμιζε κρασί το κατοστάρι, το «καρτούτσο», το εμαγιέ σκεύος το μπλε απέξω και άσπρο μέσα, ή έφερνε νερό από το σπίτι αν κάποιος πνιγόταν, ή αν ερχόταν η ξανθιά η ζωντοχήρα ν' αγοράσει δωδεκάμισι δράμια καφέ απ' το μπακάλικο. Τι να τον κάνει τέτοια ώρα τον καφέ; Μνημόσυνο είχε; Η κυρία Αποστόλαινα φυλαγόταν, όπως τη συμβούλεψε η αείμνηστη μαμά της, από τέτοιου είδους κακοτοπιές. Άμα τη εμφανίσει του θήλεος σ' όλους ξυπνούσε μέσα μας ο... ιππότης και προσφερόμεθα όλοι, εντελώς απονήρευτα, να της προσφέρουμε ένα ποτό. Φώναζε ο πιο σβέλτος:

«Ένα ποτήρι, Αποστόλη, κι ένα καρτούτσο»... Φώναζε κι ο Αποστόλης σαν σύνθημα στο εσωτερικό του σπιτιού:

«Φέρε γυναίκα ποτήρια». Και έβγαινε η κυρία και το ξέκοβε.

«Δεν έχουμε άλλα ποτήρια και το κρασί τέλος»!

«Δεν πειράζει», έλεγε η ξανθιά, «άλλη φορά». Και, χαχαχά και χου χου χου, έφευγε κουνάμενη σινάμενη. Μας έκανε συστάσεις ο Αποστόλης:

«Δεν κάνει παιδιά», μας έλεγε, «εδώ είναι σπίτι. Είναι οικογένεια. Έτσι και πάρει αέρα θα κατασκηνώσει εδώ πέρα...» Κι εμείς του το φυλάγαμε. Όταν η Αποστόλαινα ήταν παρούσα αρχίζαμε να διηγούμαστε μεταξύ μας, αλλά μεγαλόφωνα, σόκιν ανέκδοτα.

Ανατρίχιαζε εκείνος στη σκέψη πως θα άκουγε η γυναίκα του τέτοιες προστυχιές και σπρώχνοντας την έστελνε στα ενδότερα: «Μέσα, μέσα, δεν κάνει ν' ακούς τέτοια εσύ»… Την αγαπούσε και τη σεβότανε πάρα πολύ. Την είχε «κορώνα στο κεφάλι του» και το έδειχνε σε κάθε ευκαιρία.

Μια παλιά καντάδα έλεγε: «Θα 'θελα λίγο πριν πεθάνω, σ' ένα πλακιώτικο στενό, μια βόλτα δίπλα σου να κάνω...»

Προσωπικά, θα ήθελα να ξαναζήσω εκείνα τα αξέχαστα κουτούκια του καιρού μου!
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ